carolien

long long time ago

2011-02-09T11:42:00.001Z

ik ga toch proberen wat leven in dit blogje te blazen ipv vierhonderd posts per dag op facebook te zetten.

The Tommies spelen deze vrijdag in de kleine kade met the fucking virgins en uncontrolable URGH. we spelen waarschijnlijk als eerste dus wees op tijd.
Gratis entree en drie supergezellige bands: ik zeg: komt allen.

voor een goed begin van je werkweek

2010-01-31T15:40:00.002Z

dood is ie

2010-01-14T11:10:00.003Z

Jay Reatard is op 29 jarige leeftijd overleden in zijn slaap.

we zijn nog een beetje in shock. dezelfde jay reatard die ons honderd keer bedankte voor het ontbijt en het slapen op onze vloer. dezelfde jay die we een paar maandjes geleden nog zagen punken in praag. en er gezond uit zag. zo intensief touren vanaf je 16de is misschien dus toch een te grote aanslag op je lichaam. of....???

hoe dan ook. nooit meer nieuwe plaatjes om na de tiende keer nog beter te vinden dan na één keer draaien...

HEAVY TRASH!

2010-01-12T16:03:00.002Z

mijn lief en ik gaan sinds de komst van onze liefdesbaby niet zo vaak meer met zijn twee op stap. dat waren toch altijd wel leuke avondjes (in een zweterige nieuwe anita naar green hornet kijken, bandjes in madrid of barcelona bekijken) en gelukkig gaan we aankomende zondag oude tijden herleven. er zullen wel een boel bekenden zijn én alle collega's van mijn lief (we gaan eerst uit eten met hen en daarna naar de melkweg). maar we gaan niet naar een of andere sjeitbent. nee. we gaan naar heavy trash. waarvan het laatste album mij ontzettend blij maakt. (werk van daarvoor vond ik niet bijster venieuwend, maar het blijft Jon S. en die is als persoon dan wel weer interessant haha).

ik zal een voorzetje geven voor wie de nieuwe nog niet heeft gehoord. het is een erg leuke plaat. lekker kek zeggen wij moeders dan.

overigens hoop ik daar veel van u te zien. een beetje rock n roll doet een mens goed zeg ik u.

in actievere tijden

2010-01-09T14:06:00.002Z

ook met kleine schoonheidsfoutjes zijn the tommies niet alleen ontzettend schattig

misschien moeten we maar weer eens enthousiast oefenen en de rest van Europa veroveren. België en Engeland gingen eerder al om en een Engelse fan wil een bandje met ons erop uitgeven. de eerste keer belgiË was ik zwanger en gierden er een heleboel hormonen door mijn uitpuilende lijfje. de tweede keer had ik net een kind op aarde gezet en was er moederlijke bezorgdheid die de toon zette.

overigens bedachten we tijdens de optredens in engeland dat spelen in het buitenland toch echt de moeite waard is van de auto-uurtjes en de weinige slaap. dus zodra onze drumster gebaard heeft kunnen we weer werken aan een nieuwe minitour. misschien eens zuidelijk? en meerdere plekken in belgië zijn geïnteresseerd in onze rammelmotowngaragepoppunk :)
uit/indierok!

2009-12-14T08:39:00.001Z

en morgen ben ik jarig.

hoera.

wiping the floor with assholes

2009-12-14T08:38:00.001Z

het weekend was niet zo geslaagd, maar we zullen de hoogtepuntjes eruit lichten.

lekker gegeten. ons meisje heeft lekker 'gezwommen'.

the end.

praha jaha

2009-11-03T08:23:00.002Z

we zitten in praag en ik heb even voordat we de stad in trekken.
het is nu al gek om zonder sanne op vakantie te zijn, maar we zijn wel aan een weekje "ons" toe. de toetsenborden hier zijn vreemdgenoeg hetzelfde als de toetsenborden bij ons thuis. en de alternatieve kids zien er ook hetzelfde uit. de stad echter... gister snel er doorheen gelopen ivm miezerregen en op weg naar hotel, maar amsterdam slaat echt nergens op als je ziet hoe mooi het hier is. zelfs in de miezer is het mooier ;) overigens gaan we dat vandaag dus pas echt beleven. ik ben benieuwd. we hebben de live agenda's er eens op nageslagen. kunnen maar een concert vinden en dat is van (jawel) meneer Reatard. dus misschien gaan we die maar weer eens opzoeken. wie weet een leuk cafee. vreemd overigens dat in het land van de dakjes en apastrofjes ik geen streepje op de e kan zetten.

en nog meer!

2009-10-16T14:29:00.002+01:00

Een van de eerste keren bij mijn lief thuis op de bank. Ik kreeg veel "muziekles" in onze begindagen. Tegenwoordig vind ik "alles stom" en worden er minder nieuwe platen opgezet om mij te imponeren. Bovendien: het kind is er al, dus valt er nog te Pauwen?

Een van de eerste platen die mijn lief opzette was die van Punilux, waarvan de naam eigenlijk Punishment of Luxury heet. Dat vind ik zo'n domme naam dat ik ht bij punilux hou.

Mijn lief liet een kleine symbolische stilte vallen voor dit nummer werd opgezet. Hij zei "als je dit niet leuk vind, tsja.. misschien passen we dan niet bij elkaar" (of iets in die trant) en zette vervolgens het ontzettend grappige Jellyfish op. Hier een clip van de mannen van P. die tegenwoordig oud zijn. Zelfs mannen in bands worden oud en dan heb je opeens een oude mannen band en is een nummer als Jellyfish weer heel anders... Helaas kon ik zo snel nergens beelden vinden van "destijds" maar toen waren we nog niet allemaal aan de mobiele telefoons. of geboren.

even vrolijk worden, ondanks de hoest-aanvallen

2009-10-16T14:18:00.002+01:00

:) FIJN WEEKEND!

vroeger

2009-10-09T15:05:00.002+01:00

na gisteren weer een enerverende popronde te hebben gespeeld in ons café (één na laatste worden is nog altijd niet laatste worden) was het vanochtend vroeg. 6 uur slaap rijker zat ik uitgezakt op een bankje te wachten op een trein die ik normaal nooit neem. ik moest al enige inspanning verrichten, want de gitaar moest mee op de vouwfiets.
de schoonmakers waren weer luidruchtig aanwezig. en helaas waren zij net bezig met het schrobben van het toilet.
nu heb ik in mijn werkende leven menig toilet geschrobt (ik heb allerlei baantjes gehad ten slotte, en bejaarden van hun vuil af helpen was daar één van), maar 's ochtends om 7 uur is dit niet wat ik wil zien. lachend stonden zij met een soort borstel over de plee heen te wrijven. ik besloot mij maar verder te concentreren op de warme kop choco, vastgeklemd in mijn handen. het was ten slotte alweer een beetje koud deze ochtend.

vanavond neemt Mexican Erik een paar nieuwe tommies nummers op in onze rokerige oefenruimte. de snaren gaan rammelen, de stokjes gaan slaan, de bas zal ronken. we gaan namelijk een HEUS rockliedje opnemen. met stuwende drums en stoere tekst.
we zijn wel op zoek naar een nieuwe gitarist. misschien moeten we bnn vragen er een programma over te maken. "Ben jij Tommie?" we houden dan audities voor een rammelende gitarist. die wel weet hoe je een riff speelt of een "goeie hook", maar gitaarsolo's haat en moet kotsen als zij/hij Led Zeppelin hoort. die Slash een pompeuze haarbal vind en the sahara hotnights coole chicks.

ken/ben jij deze persoon? Laat het ons weten!
er is al één gegadigde voor de rol van Lead Guitarist (ik heb meer nodig om mij achter te verschuilen... een tweede gitarist die er meer van bakt dan drie akkoorden lijkt mij geweldig!).

very gay rené

2009-09-30T12:08:00.002+01:00

ik herinner me nog een jongen uit mijn oude dorpje. Hij heette René en was very gay. hoe ik daar op kom? Nou het was echt overduidelijk...
oh sorry.
ik zag hem net volgens mij fietsen. in amsterdam. met een zwarte trenchcoat en een zwarte baret zijdelings op zijn hoofd geparkeerd. volgens mij is het best lastig om uit de kast te komen als je uit míjn dorpje komt. misschien is ie helemaal niet homo, maar ziet ie er gewoon zo uit en gedraagd hij zich zo.... mmm.

ik vertrek van huis en kom aan in het donker op kantoor. de hersft is begonnen en dat betekend dat ik vaker in mineur ben. vallende blaadjes en miezer regen. het maakt me erg ongelukkig. ook 's ochtends het kantoor openen en van het alarm afhalen vind ik minder prettig. over een tijdje zullen de eerste zwerfers weer voor onze deur liggen te slapen. meestal kun je over ze heen stappen en worden ze wakker voordat de eerste gasten komen. soms moet je ze vriendelijk verzoeken om op te staan, omdat je er zo niet in kan met je fietsje.

mijn lief en ik gaan de eerste week van november naar Praag! een geweldige impulsieve ingeving van zijn kant, zorgde voor wat gegoogle en nu is het gebookt. hopelijk zitten we in een goede buurt. het schijnt shop-walhalla te zijn alsmede mooi, oud en bezienswaardig. hoera!

daarna gaan we ook in november met vrienden J,I en L (ha! wat een hoop initialen!) een weekendje wii-en en kolonisten van katannen en met de meiden zwemmen. dan is er in december nog een weekend met de fam.

Wat een leuke dingen staan er in de planning. geweldig.

verder gaan the tommies sneller dan snel opnemen als het goed is. in ieder geval een paar liedjes.

plassen met publiek

2009-09-07T14:02:00.002+01:00

het feestje van ons kindje was gezellig.

de vakantie was ok. al is het nog wennen met een kleine erbij. we kunnen niet meer zolang de zon schijnt op onze luie reet op een terras zitten. want S wil LOPEN-LOPEN-AANDACHT-ETEN-LOPEN... :)

natuurlijk wordt het nu geweldig weer... zucht.

anyway.

er staat een uitje gepland waarbij S zich met haar beste vriendinnetje kan vermaken en de vaders kratten bier op kunnen drinken :)

verder gaat alles zijn gangetje. ik heb het toilet gepimpt met een mooi blauw verfje en wat lijstjes met foto's. dus nu kunnen we plassen met publiek :) toch een beetje gek hoor, hehe.

huisje boompje beestje

2009-08-19T12:02:00.003+01:00

naast een normaal echt leven in de niet zo normale echte wereld zie ik niet zo veel tijd om twitter, blogspot, hyves, myspace en facebook bij te houden. sorry daarvoor!

ons meisje is volgende week vrijdag één jaar! ik heb tot half 11 zakjes zitten vouwen waar haar uitdeelkado'tjes werden gestopt. van de Hema uiteraard.. dus het zal écht wel kind-verantwoord zijn!

lappendag was een beetje een drama. behalve dat je soms mensen ziet die je heel lang dood hebt gewenst, zijn er ook nog de momenten dat je je realiseerd dat IEDEREEN dronken is. daar sta je dan met je goeie gedrag en je sinasje tussen terwijl er geen normaal gesprek te houden valt. ik had óók al de markt bezocht (en zowaar een mooie witte broek, een charming jurkje, een paar schoenen, een vest, sokken voor lief en natuurlijk veel babykleding gescoord) was ik het er eigenlijk wel mee aan. En toen de Hamburger&bratwurst tent alleen nog Bratwurst bleek te hebben was mijn dagje wel voorbij. Normaal ben je om 10 uur de eerste en is rond 12 uur nog niet iedereen dronken... deze lappendag ging het volgens mij wel wat harder dan voorheen. al ben ik op vorig jaar na al vele malen niet komen opdagen.

verder heb ik niet veel nieuws te melden.

er is er een bijna jarig

2009-08-03T13:25:00.002+01:00

augustus is begonnen en dus is het bijna een jaar geleden dat we met 90 km/uur (voor mijn gevoel: klinkertjes en weeën doen het niet zo lekker samen) over de koepoortsweg sjeesden naar het ziekenhuis. bij ieder klinkertje kon ik wel gillen.
vervolgens waren er vier stressvolle dagen voor mijn lief. hij racede van ziekenhuis naar stad naar huis om te zorgen dat alles in huis was en mij gezelschap te houden.

ik moet er niet aan denken dat nog een tweede keer te beleven (zo'n keizersnee is geen grapje) maar het ziekenhuis eten was best goed te hakken. :)

de moestuin doet het goed trouwens. ben nu verder muffins aan het bakken in Nx. terwijl mijn vaders vriendin met S samen naar tweenies op tv kijkt. wat een irritant programma. :)

vlieg en de tijd

2009-07-01T11:47:00.002+01:00

poeh. het gaat allemaal zo snel. het is alweer juli.
mijn bandje is even inactief ivm huwelijksreizen.
het weer is heerlijk warm.
ons kindje vermaakt zich het beste spelend of kijkend naar diertjes.
het is een slome tijd.

lekker niets doen en daar dan heel blij over zijn.
op de bank hangen.
beetje langs de kinderboerderij.
beetje in de moestuin tutten.
lekker lang lummelen.

ik mis het bandje wel. en toen we het vandaag uitvoerig over het goeie ouwe uitgaan hadden, dacht ik "goh, wanneer ben ík eigenlijk voor het laatst naar een homobar geweest??" :)
maar zo'n kleine dame is natuurlijk super en daar houden we ons constant mee bezig. opa is druk in de weer met het maken van haar verjaardagskado voor verjaardag nummer 1. voor de rest hoop ik op bakken geld op haar spaarrekening en misschien nog iets leuks qua kleertjes, maar als ik de bak met speelgoed zie denk ik dat ze nog jaaaaren vooruit kan.

je zou het maar hebben...

2009-06-26T09:26:00.002+01:00

... dat opeens héél mannelijk NL naar je staart alsof je een flesje water bent en híj al weken rondkruipt op zoek naar jou in de woestuin.

het is weer zomer. en dat betekent voor sommige mannen dat de oogjes weer uit gelaten mogen worden.

vanochtend kreeg ik zelfs een knipoog. ik herhaal EEN KNIPOOG. en daar kan ik al helemaal niet tegen... dus kreeg de gever (het is verdomme 7 uur 's ochtends ARGARHGJGGRRR! ik ben niet in de mood voor knipoogjes!) mijn meest verveelde blik ooit.

verder geniet ik wel van een beetje warmte.

2009-06-24T13:47:00.003+01:00

kind en hert

2009-06-24T13:45:00.001+01:00

ons dochterlief zit hier lekker de hertjes te checken. overigens had ik geen hert-waardig eten bij me en dus kregen ze (heel decadent) frambozen uit eigen tuin.
:)

oops i did it again

2009-06-17T12:06:00.004+01:00

nu ik eventjes pauze eis op mijn werk, snel aan de blogs. zo is er ook een nieuwe post op De Magere Oogst te lezen (magereoogst.blogspot.com).

we hebben in de tussenliggende periode enkele dingetjes meegemaakt.

zo was er het vrijgezellenfeestje van beste vriendin L, die morgen in het zinkende schip genaamd Huwelijk stapt (al zal ik haar natuurlijk toejuichen morgen!) ;)
Het begon beschaafd in een etablissement met high tea en perentaart en eindigde beschaamd in een karaoke café op de zeedijk (waar ik absoluut vaker naartoe moet. eigenlijk is het zo raar en surrealistisch dat het gewoon grappig wordt).

verder kan ons meisje nu kruipen, wat betekent dat ze ieder moment van de dag wíl kruipen of aan de hand wil lopen. beide intensief voor ons, want je kunt haar écht geen seconde alleen laten in de woonkamer.. behalve wat kindonvriendelijke snoeren weet ze haar weg ook al aardig te vinden in de papierbak, waar ze de zaterdag-Volkskrant uit te voorschijn tovert en deze vervolgens gaat zitten verscheuren en op probeert te eten midden in de woonkamer. natuurlijk ben ik wel trots op het feit dat ze nu kruipt. :) fijn! hebben we dat ook meteen. overigens schijnen de meeste babies te tijgeren. dat gaat nog harder.
Ze heeft ook tand nummer 2 gekregen en een écht goed slaap-ritme te pakken, waar we maar niet teveel aan moeten hechten.
(dat soort grapjes duren nooit lang!)

the tommies gaan zich storten op het rammelen van nieuwe nummers, zodat we eindelijk een Kerstplaat kunnen maken. Ik bedacht me dat het vieren van Kerst in de kroeg leuker is en het misschien tijd is voor een I HATE XMASS festival in een leuk café op 1e kerstdag of kerstavond met fijne harde muziek en mensen verkleed als Kerstboom.
verder is er een nieuw bookingsburo aan de horizon verschenen, waar the tommies ook mee te maken gaan krijgen waarschijnlijk.
The Recipe Book is dood, lang leve....
overigens is het veel beter voor mij en Manu om anderen de hoofdrol te laten spelen en zelf bijrolletjes te hebben in een organisatie.
minder stress. :) de nieuwe sack o woes plaat komt eraan. en ik denk dat s haar vader daardoor misschien wat vaker zal moeten missen. die 300 gedrukte prachtige schijven moeten natuurlijk ook aan de man/vrouw of manvrouw gebracht worden. en PRACHTIG zullen ze worden. ik ben van het consuminderen, maar zou zeggen: KOOPT ALLEN!
http://www.myspace.com/sackowoes
ik ga tegenwoordig iedere donderdag te aquarobic'en met moeders. we werken aan ons buikje. dat buikje dat na een zwangerschap blijft zitten. die van mijn moeder zit er nu zo'n 26 en een half jaar, dus het wordt tijd voor actie.
ik wil nog steeds liever op een tennisbaan staan en meld me misschien vanaf het najaar bij de lokale ballenclub aan om eens een lesje te nemen en actief mee te doen aan Tia Maria toernooitjes.

verder gaat alles altijd zijn gangetje.

een trotse moeder

2009-05-08T12:34:00.000+01:00

ich bin ein berliner, brattwürst!

2009-05-07T13:08:00.003+01:00

vier dagen Berlijn en geen braadworst op brood gegeten. het moet niet gekker worden! ik heb er wel dagelijks naar gehunkerd, maar we kwamen het simpelweg niet tegen.

op zaterdag vertrokken we, met een knoop in onze maag, een ziek kind achterlatend bij opa en oma Sberg. wat moeilijk is dat. vertrekken terwijl je dochtertje ieder slokje drinken er meteen uitgooid van boven en onder. uiteindelijk heeft oma beloofd meteen met haar naar de dokter te gaan en dat was maar goed ook, want uitdroging van ons meisje stond om de hoek toe te kijken. gelukkig helpen de medicijnen en is ze nu weer het vrouwtje thuis.

de treinreis á 6 uur vloog redelijk voorbij. een boek (sophies choice, het herontdekte klassieke werk gekocht voor 1 euro in de kerk op het grote noord) zorgde voor afleiding. ook hielp de cryptogram mijn lief met tijd doden.
op het Haubtbahnhoff in Berlijn was niet geheel duidelijk wáár we de S lijn naar ons hotel konden vinden en sprak natuurlijk niemand een woord Engels. het Duits maar weer eens afgestoft en mijn lief stond als een ware deutsche jungen uitleg te vragen over dagkaarten en tarieven voor de U bahn.

"Kann es niet etwas Billiger?", is toch wel de uitspraak van het jaar.

We vonden ons hotel, of eigenlijk: we vonden het adres waar ons apartement zou zijn en werden door een donkere meneer naar de overkant van de straat gebracht. we waren even bang in te moeten stappen in een auto, maar gelukkig daar was het dan. een ontzettend fijn apartement midden in een huizenblok. grote slaapkamer met vier bedden, douche, toilet en heerlijk keukentje waar we onze boodschappen in de koelkast konden doen en 's ochtends in onze eigen tijd en op eigen tempo ons ontbijtje nuttigden. en dat voor nicht zoviel geld.

leuke buurt waar ons apartement gelegen was.

buurt ontdekt en natuurlijk schnitzels gegeten (heel berlijn is goedkoop!) daarna na een stukje lopen en leuke dingen zien richting de White Trash waar we onze avond doorbrachten met halve liters WeiBbier (geen witbier) en sapjes voor niet zo veel geld. ook nog een bandje 's avonds, maar voor die tijd nog even een stukje lopen in de mooie warme avondlucht.

er word nergens gerookt in berlijn. overal gedronken (vooral op straat veel halve liters bier op elk tijdstip van de dag, van zwerver tot man in pak en weinig dronken keutels). overal zijn aandenken aan Oost Duitsland en het (nazi en later natuurlijk communistische) regime.

bandje was ruk, dus op tijd terug naar hotel waar we snel onze slaap vonden na wat slechte duitse tv en Das Boot, wat het enige niet nagesynchroniseerde was dat we konden vinden.

dag 2 weer 24 graden en zon en dus een mooi stukkie wandelen. zondag, dus veel winkels waren er niet open... voor zover we winkels konden ontdekken. wel een oud soort gevangenisgebouw wat toch wel indruk maakt. hoeveel mensen moeten daar zijn gemarteld omdat zij het niet eens waren met het heersende regime? nare gedachtes op een zonnige dag.
verder gelopen en een mini pizza gescoord. nog wat drinken erbij en door een park in de buurt Kreuzberg gelopen, waar de gehele Turkse gemeenschap zat te barbequen. De tekenen van de 1 mei demonstratie waren overal nog te zien. veel gebroken glas, ingegooide ramen en uit de straat getrokken stoeptegels. maar eigenlijk alleen in Kreuzberg. gezocht naar (waar ook alweer we zijn er toch al eens geweest) kraakpand Köpi, waar the brutal knights een optredentje zouden doen op maandagavond. de band eerst maar eens bewonderd in Potsdamm. geen tijd voor eten, meteen naar Potsdamm waar we bijna te laat komen voor de band.

Potsdamm niet gezien, want er was een tijdelijke heftige regenbui waar we doorheen holden richting de zaal. Een oud gebouw, waarschijnlijk een archief geweest gezien de naam van de zaal. Vol punks, maar ook ander volk. Halve liter bier en een sapje: 2 euro. ik kan wel met die prijzen leven. :) Hollander.
Brutal Knights vond ik erg leuk. natuurlijk officieel helemaal niet mijn ding, maar door de vrolijke houding en grappige opmerkingen en blijkbaar ook teksten, ben ik ze wel gaan waarderen. "i buy sushi from my wellfare money", een quote waar mijn lief mij op wijst wanneer ze halverwege de set zijn.

de maandag is de enige dag zonder zonneschijn en we hebben deze dag bestempeld om te winkelen. behalve een dure platenzaak en een slechte (niet als je van hardknor houdt) platenzaak is het enige dat we vinden en ik raak een beetje in mineur omdat ik niet de geweldige kledingwinkel vind die ik had gehoopt te vinden, alsmede ik mij omringd voel door kinderen en mijn eigen kind mis. het betekent uiteindelijk niet zo veel winkelen en gelukkig wat eten. 's avonds pizza voor 5 euro en mijn lief die een tukkie doet alvorens we naar de Köpi gaan. wat een enorm pand. en gelukkig stromen er tijdens de eerste band mensen binnen die níet vies en punk zijn, maar er nog burgerlijker uitzien dan ik! fijn! we praten een beetje met band, ik maak nog een racistisch grapje waarvan ik niet doorheb dat de zanger misschien niet weet dat het een GRAPJE is :) . ach. zo maak je nog eens wat mee, lijkt me.

dinsdag gelukkig weer de trein terug naar ons langzaamaan beter wordende dochtertje. die net aan de uitdroging is ontsnapt. (virusje opgelopen).
noch wat souvenirs gekocht (halve liters Berliner bier voor opa Sberg en berlijnse beertjes voor oma Sberg en Sanne zelf).

wat een heerlijke stad dat Berlijn. als ik nou niet gebonden was aan familie en west friesland, zou ik zo mijn spullen inpakken en er vandoor gaan.

2009-04-24T09:56:00.002+01:00

met wallen onder mijn ogen, die mijn échte leeftijd verraden strompel ik donderdagochtend de IC van 6:50 in. Hoe rock n roll is dat?
De verwachte bekenden sms-ten met bosjes tegelijk af (sommigen verdienen ondertussen de titel "maak bij afspraken met mij altijd een back up plan") en ik vreesde met grote vrees dat ik uiteindelijk in mijn eentje het optreden van the sacks zou moeten volgen.

Natuurlijk kwamen er allemaal onverwachten opdagen.
Zo was daar mijn liefs naamgenoot J. met de Kuif. A (grote vent en tevens een bewoner van ons skitterend kwartiertje) en vriendin. E&H die we wel hadden kunnen verwachten, maar niet hadden verwacht. P die al eeuwen door vrienden Jimmy wordt genoemd, maar niet door ons. Theun K, die al zijn hele leven Theun K wordt genoemd, terwijl hij vast wel een echte achternaam heeft (of dat is gewoon Ka). En mijn broerlief met schoonzuslief.
Na een paar uurtjes allenig zijn (ik heb zelfs alleen gegeten: THE HORROR!) bevond ik mij opeens in uitermate goed gezelschap. en kon ik opgelucht luisteren en kijken naar liefs band die liedjes speelden die ik niet kon en zelfs een waar "kanon"-moment hadden ingebouwd in een van die nieuwe nummers. Natuurlijk ontdekte de geluidsman in één van de laatste liedje het knopje "stadium-sound" waardoor opeens Nielsch met bulderende echo boven de rest uit kwam. Apart slag mensen, die geluidsmannen. ze staan toch vaak achter zo'n bak en zien iedere keer weer nieuwe knopjes die ze nog niet hebben geprobeerd.
met P meegefietst toen ik na een saaie surfband (met enthousiaste fans. het waren goede muzikanten)en het begin van Agent Orange (die voor een oudere generatie waarschijnlijk klassiekers speelden, maar voor mij het begin van een migraine aankondigde)er toch echt genoeg van had. wederom een geluidsman die zelf érg goede oordopjes droeg die al het laag en hoog uit het geluid filteren. helaas vergat hij ons allemaal die dopjes te geven.

vlakbij het station fietste ik ook nog bijna tegen Viktor van Viktor&Rolf op (voor de mode-kenners onder ons: JA, DE VIKTOR&ROLF!). Ik was extra blij met mijn goed uitgekozen outfit natuurlijk. misschien niet punk, maar wel well dressed. :)

op het station nog uit de buurt moeten blijven van naar ogende mannen die mij aanstaarden alsof ik een stukje vlees was en zij veel honger hadden. rare gasten, die noordhollandse boeren die een daggie op stap weest zijn.

she's a rocker...

2009-04-17T12:23:00.003+01:00

Terwijl ik ondertussen alweer vergeten ben óóit in Engeland te zijn geweest, moet ik toch maar eens vertellen dat het HARTSTIKKE LEUK was.
We zijn meteen terug gevraagd (inclusief een uitnodiging voor optreden in London) en hebben nieuwe vrienden en vriendinnetjes gemaakt. Waarvan ik waarschijnlijk het grootste gedeelte op myspace heb geweigerd omdat ze in metal bands spelen. :)

Een klein grappig momentje in Brighton ter vermaak. Jongen (type studiebol die opkijkt tegen muzikanten en daarom voor het lokale blaadje interviews doet met bandjes) loopt op R af met lichtverliefde blik in de ogen. R merkt blik niet op. Jongen begint praatje met R. Hieronder de dialoog:

Jongen: I really liked your music
R: thank you
Jongen: you were really great
R: thank you
Jongen: you are such a great bassplayer
R: uh??
Jongen: and you are sooo beautiful
R: uhm.... (zoekt ondertussen een vluchtroute, ik besluit in te grijpen en heel hard tegen haar te praten..)

In Gent (1e avond) stonden we midden in een groot duister kraakpand onszelf heel erg politiek ongeïnteresseerd te vinden terwijl de Grindcore door de speakers knalden en ons voorprogramma een singersongwriter was met punkgitaar en teksten als "melk is moord!" en "arrogante aap". Wij zingen "baby you really got me going" en "my love is like a hurricane" :)
De stroom viel halverwege de set uit, maar het publiek was (ondanks hoog crust gehalte) opmerkelijk geïnteresseerd en vriendelijk. Eén bezoeker gaf als compliment "ik hou alleen van grindcore, maar vind jullie ook heel erg tof", volgens de programmeur was dit een compliment van formaat.
Drie (erg jonge) jongens waar we mee kletsten vonden drop "vuil" (zeg met vlaams accent en gemene ondertoon en het is erg grappig) en natuurlijk kochten de twee nederlanders in het pand onze cd :-)

Brighton was weer wat anders. Binnen een half uur waren we R kwijt, die de auto uit sprong om ergens te pinnen en besloot daarna maar door te lopen naar de pub. De pub had een ontzettend aardige barman en geluidsjongen die snapte hoe dat werkt: geluid. :-) Onze gastheer was een 40-er met ketting aan portemonnee, een enorme platencollectie (die hij verkocht in zijn kleine platenwinkeltje) en goede verhalen over tourende bands en zelf touren. Bovendien vond hij ons optreden erg te gek en bood hij ons zelfs aan de volgende keer ook wat in London te regelen bij een pub/club die nooit bands antwoord omdat er te veel zijn die daar willen spelen.
We speelden met een band genaamd Billy No Mates, waar leden van SNUFF en Vanilla Pod in zaten. Dat betekende veel punkers in de pub. die allemaal hun handjes rood klapten tijdens de tommies set. die volgens mij nét twee liedjes te lang is... (ik hou van korte sets waarbij mensen om meer schreeeuwen ipv vragen). Na het optreden deelden we de merch-tafel met Billy NM die twee shirts hadden terwijl wij dertien verschillende hempjes en shirtjes ophingen (en een Pet en een Barret!). Er kochten wat mensen cd-s en kwamen veel mensen een praatje maken.
Nog een momentje daar: pokdalig kereltje praat tegen mij.
pokdalig kereltje (pk): that was soooo awesome
ik: thanks
pk: you are truely living the dream !
ik: sorry?
pk: i mean, touring and all that
ik: we are just doing three shows
pk: truely living the dream
ik: uhm
pk: i could neverrrr tour with my band
ik: ok.
pk: but yeah, you are living the dream!!!

(vervolgens heb ik tussendoor allerlei nutteloze informatie gegeven over koude kraakpanden en slecht verplichte podia en vies eten en hij luisterde blijkbaar echt niet want hij had het alleen maar over hoe wij de dream aan het leven waren)

In Bristol speelden we in een achteraf gelegen oud warenhuis. Supermooi opgeknapt en beschilderd. Helemaal wit. Het tegenovergestelde van Gent. Hier was het volk allemaal very gay en zich daar ook very van bewust. het was de bedoeling zélf drank mee te nemen. Er was alleen een thee-bar (omdat er geen alcoholvergunning voor het pand was, mocht er geen alcohol worden verkocht... vandaar de thee bar). Na ons (Daverend Succes) optreden werd er uitbunding door de complete gay crowd gedanst op disco en jaren indie. (overigens tijdens onze optredens werd er ook iedere avond bewogen! er was zelfs iemand die een poging to pogoën deed! waarbij wij natuurlijk een afkeurende blik gaven).

We hebben drie keer een geweldig ontbijt ontvangen en geslapen bij superlieve mensen en gespeeld voor superlief publiek dat keer op keer gecharmeerd was door onze "we Loooove Gent/Brighton/Bristol!"

bijdehantetante

2009-04-01T11:45:00.002+01:00

een bijdehante tante is altijd nog beter dan een militante tante :)

we proberen haar aan te leren om zélf haar fles vast te houden. dat gaat steeds beter. vooral de fles heen en weer schudden en dan weer in haar mond stoppen vindt ze leuk. als een baby dat bij de borst doet, wordt het minder gewaardeerd... maar met die fles gaat ze haar gang maar :)

Sanne sjeest

2009-03-31T17:38:00.002+01:00

Er is niets dat onze sannemans zo leuk vindt als heen en weer racen in haar loopwagen. Van links naar rechts, van voor naar achter. Ze sjeest door de woonkamer en houdt haar speelgoed vast alsof het haar stuur is. Overigens ontdekte zij vandaag de papierbak waar allerlei oude kranten inzitten die zij natuurlijk niet mág pakken, maar toch te pakken kreeg. Natuurlijk werd Madame óók boos toen ik de oude krant uit haar hand griste. "foei" of "nee" of "mag niet" komen niet in haar woordenboek voor en ze trekt zelfs haar meest ondeugende smile uit de kast wanneer ze naar iets graait wat ze niet mag hebben.

Het gaat hard, ze wordt nu al bijdehand. Verder kan ze staan als ze zich aan iets vasthoud. Ze zit stevig. Wiebelt met haar kont in de lucht als ze op de grond ligt. Eet graag veel en vaak, net als moeders.

Het gaat hard met de kleine meid. Ze lijkt af en toe al een echte peuter!!

Moestuin De Magere Oogst!

2009-03-25T07:26:00.003Z

Ik hou als een echte groente en fruit nerd een weblog bij over de moestuin :)

http://magereoogst.blogspot.com/

moet nog even wachten op broer Frank tot de foto's erop verschijnen.

ik heb gister radijsjes gekocht. héle mooie, witte en rooie...
maar bananen die heb ik niet.

moezzz

2009-03-19T12:22:00.003Z

Ik was een beetje afgeleid gister. de kerkdienst werd namelijk begeleid door een vrouw die er wel ientje van de familie van I-s moeder moet zijn... het was namelijk nét Fonnes moeder, maar dan met wit haar!

Na het getreur en (vervolgens) de gezellige koffie met broodjes, zijn we onze gedachten ergens anders op gaan richten.

Ik ben sinds gistermiddag de trotse eigenaresse van een moestuin in de kas van mijn vader. de onkruidjes zullen vaak worden weggeplukt, want vader Ted en vriendin hebben beiden tijd. verder heb ik nu wat dingetjes in zaaibakjes staan, om ze later als kleine plantjes over te kunnen zetten naar hun nieuwe glazen warme huis.

Dus misschien loop ik over een paar maandjes te leuren met enorme bergen groente en fruit. :)

(op dit moment staat geplant: sla, andijvie, prei, tomaat, bleekselderij, rode pepers, paprika, meloen, bosuitjes en worteltjes... kijken of er íets lukt, want écht groene vingers heb ik ondanks mijn enoooorme ervaring in de agrarische sector niet).

begrafenis nummer ??4??

2009-03-17T12:26:00.000Z

kanker is een klote ziekte. punt. en hoewel er een heleboel mensen zijn die het overleven, er zijn er helaas ook een heleboel die het níet overleven.

ik heb morgen een begrafenis van één van hen. mijn oom. die jaren lang op boten vaarde en er ook echt uit zag als Popeye.
ARrrr.
vreemd om iemand dan in een kist te zien, waarvan je niet eens wist dat hij zo mager was geworden. vreemd, dat je soms zo ver staat van je eigen familie... maar dat is hoe het vaak gaat in families. je hebt soms minder contact dan goed is en dat merk je pas als iemand er opeens nooit meer is.
hij heeft bijvoorbeeld nooit Sanne gezien. wat een vreemd idee is.

doodgaan. het is zo'n raar iets. ik ben er niet bang voor. als je zelf dood gaat heb je daar zelf het minste last van. maar als iemand in je omgeving dood gaat... brrr.

laatst bijvoorbeeld kreeg ik een spambericht. ik wist dat het spam was, omdat de afzender van het bericht net een weekje of drie geleden overleed aan een hersenbloeding. naar bed gaan en er niet meer uitkomen. het is allemaal nogal wat.

nu wil ik niet te zwart zien. wil ik niet te verdrietig zijn. en hoewel het een cliché is: elke dag is er een.
als ik dan met mijn kleine meisje aan het spelen ben probeer ik me heel goed te realiseren dat het leven niet zomaar iets is waar iedereen van kan genieten.

en ik geniet heel erg.

morgen begrafenis. daarna koffie met cake. het zal wel gezellig zijn. dat is het meestal. gezellig met een knoop in je buik.

tv kijken in de paradiso

2009-03-06T10:41:00.002Z

Het was best aardig gister. Mijn lief vond het natuurlijk gewéldíg.
Het publiek was helaas weer eens Des Amsterdams. Ik durfde eerst niet zo goed naar voren in verband met moshpits die ontstaan tijdens dit soort heftige avondjes.

maar het publiek was lief en lui en ongeïnteresseerd en vooral bezig met hun haarstijl en de juiste vage broek-lelijk-overhemd-combinatie. ik stond dus erg veilig me te irriteren aan de "we zijn bij Jay Reatard, want dat is the hip thing to do volgens 3voor12"- attitude van de tieners om me heen. waar waren de jongentjes die van het podium af willen springen en daarbij snoeren mee nemen. waar waren de dronken punkerds die hun eigen bier mee hebben. waar?
nou: de dronken punkerds zouden niet snel 12 euro entree betalen denk ik. en de jongetjes die normaal van podia afspringen, die kiezen hogere podia uit (springt makkelijker).

de opmerking van Reatard was dan ook dat hij beter in zijn hotelkamer naar de tv kon gaan kijken. dat was hetzelfde gezicht geweest.

hier een filmpje van de meneer in actie op straat:

overigens herkende de bassist mijn lief (en later mij ook dus dat viel mee) en herinnerde hij zich hoorn voornamelijk door the long walk van manifesto naar ons huis (10 minuutjes). hij was verder heel lief. teddyberig lief. hij had een enorme hangbuik en geen shirt aan, dus ik heb de vriendschap niet bezegeld met een grote knuffel.... rrrr

2 jaar en een beetje

2009-03-05T10:40:00.003Z

2 jaar (en een beetje) geleden stapten J&I in het huwelijksbootje.
Dit ging gepaard met een West-Friese bruiloft (wat dan weer gepaard gaat met overmatig drankgebruik en dansende mannen die normaal nóóit dansen).
Een van de dansende mannen was mijn eigen J. Die danst ook nooit en deze moves waren ook erg onvergetelijk. (Gelukkig kan ik deze ooit aan onze tienerdochter laten zien wanneer ze van mij op haar kop krijgt voor overmatig drankgebruik.)
Wat het was kan ik nog niet uitleggen, maar het vonkje sloeg toch over en J had genoeg op om opeens héél stoer te doen en initiatief te tonen. Een week later hadden we een "date". Waar ík opeens wodka dronk (één glaasje maar, maar het was op een straight edge feestje, dus het was ontzéttend stoer) en J mijn handje vasthield. Jaaaa de liefde: dan doe je nog eens gekke dingen.
Bij date twee kreeg ik het album Blood Visions van Jay Reatard van hem. Een plaat vol liedjes over blood and guts. Geen zwemelige liefdesnummers die ik ooit van een andere stille aanbidder ontving (gaaap!). Nee het meest romantische stukje van de plaat gaat van "there's not a substitute for you", maar verder is het voornamelijk veel "it's so much easier when your friends are dead" en "blood visions".

Ik smolt weg door deze blijk van smaak.

Aan mij zijn al die bosjes bloemen en dozen chocola in het begin, niet besteed. Vooral omdat ik realistisch genoeg ben om in te zien dat dit na een paar weken langzaamaan doodbloed "into a bloody pulp". Overigens waardeer ik een mooi bossie enorm (hint hint hint!!!) maar zo'n lp verlept niet.

Vanavond gaan we oude pre kind, pre samenwoon, pre elkaar elke dag zien en sms-jes van "wat eten we vandaag"-tijden beleven. We gaan naar meneer Reatard.

Leuke anekdote: deze jongeman sliep met zijn hippie vrienden op de vloer "bij ons". Ik zat tussen de behaarde mannen in op de bank en zag eruit als het meest jonge, groene blaadje ooit. Naast iemand die uitgebreid uit de boeken deed dat hij nóóit meer zou oefenen in "that crackhouse" en hoe "insane" de lost sounds periode was, zag ik eruit als een 11jarig meisje dat voor het eerst een joint voorbij ziet komen. Een mislukt sticky ging ook rond (waar ik als groen blaadje natuurlijk niet naar keek). 's Ochtends kregen we vierhonderd Thank You-s van de "ik ben niet homo, but i look the part"-bassist van de Boston Chinks (volgens J het tweelingbroertje van het broertje van de J die ging trouwen).

En nu.... bijna 2 jaar ná dat optreden en iets meer dan 2 jaar ná date nummer 2 gaan J en ik oude tijden herleven.
Misschien drink ik wel opeens een wodka en houdt J dan mijn hand vast :)

Sanne, de ultimate screaming machine

2009-03-04T10:45:00.002Z

Het zijn vast tandjes.

Dat is de standaardzin die wij al twee maanden gebruiken. Wanneer onze meid zichzelf roodkrijst in haar bedje, proberen wij onszelf rustig te houden met "het zijn vast tandjes".
Twee maanden, en nog geen tandje te zien.

Overigens. Het is een fase. Dat is ons tweede lichtpuntje. Alles is een "faaaase". Overdag wil ons kind eventjes héél erg bezig gehouden worden door ons. Als ze aandacht krijgt is ze een heel zoet kind en soms houdt zij zichzelf ook echt wel een uurtje bezig met pogingen tot kruipen, spelen met haar sesamstraat gitaar, omrollen en zeuren als ze niet weer terug kan rollen, of simpelweg heen en weer rollen in haar loopwagen. Gister heb ik haar de "kieteldood" geleerd, waarbij ze het hardop uitschaterde. Een hardop lachend kindje is toch wel érg bijzonder. :)

Vanavond gaat ons moppie drie (!!!) nachten naar opa en oma in Sberg. Dat betekent bijtanken aan slaap én naar Jay Reatard in Paradiso amsterdam (dus eigenlijk níet bijtanken aan slaap).

Er wacht mij een vreselijk irritante klus op mij op kantoor. En ik heb er geen zin in en geen kennis van.

woohoo, spannend!

2009-03-04T10:42:00.001Z

én the tommies....

2009-01-23T09:01:00.002Z

... spelen op vrijdag 3 april in een vage pub in Brighton voor een punkrockgaragegirlpop publiek via de altijd actieve Buzz (de booker van het geweldige Japanse trio: Spookey). Dan op zaterdag 4 april spelen in Bristol met de vreemde meiden van Drunk Granny :) Vreemd op een uiterst amusante manier. Zo verschijnen deze vriendinnen verkleed als oma's op het podium om vervolgens een soort punk versie van grunge achtige muziek te spelen. met humor en zoals niet geheel onbekend: the tommies LOVE humor.
er wordt zelfs gedacht aan nieuwe podium-jurkjes met bijpassende mailloits en schoentjes en we zijn ook weer druk aan het oefenen.

tijdens de vorige oefensessie liepen we weer eens vast. opeens denken we na over liedjes. kán dit wel, krijg je zo wel één geheel ipv allerlei stukjes in een nummer, als ik dáár nou een tweede stem doorheen zing, geef me die van tevoren goed geschreven en bedachte tekst eens... het zijn dingen waarover we ons best een beetje zorgen maken. ontstonden liedjes vroeger spontaan en binnen een uur, tegenwoordig denken we aan riffs-loopjes-welke-vakjes-klinken-het-mooist-hier en TEKSTEN! nu is l een begenadigd tekstenschrijfster met donkere teksten over de dood en dorre blaadjes, welke wij aan zullen vullen met OEEEHH en AAAH-s.

het engeland avontuur is erg spannend. nooit eerder speelden we ergens waar men ons niet zou verstaand (behalve La Louviere in belgië waar de gehele populatie geen woord nederlands spreekt).
we vinden het wel spannend! vooral omdat Brighton en Bristol helemaal niet in de buurt van elkaar liggen en we LINKS moeten rijden!!! Ons mini avontuur in België geeft ons echter zoveel enthousiasme dat wij alleen maar met véél plezier uit kijken naar Engeland. Daar schijnen ze enthousiaste bandjes ook wel te waarderen.

mannen met lang haar, je kan er van houden.

2009-01-23T08:42:00.001Z

Onlangs zat ik samen met S. ons favoriete muziekkanaal VH1 Classic te kijken.
We lachten om de foute kapsels, foute mannen, lelijke leggings en leren jasjes.
Bij meneer Idol begon S. heel toepasselijk mee te huilen.

Vervolgens kwam de volgende clip in beeld:

Nu heb ik niet veel verstand van muziek maar wel van mannen 
En de frontman/voorman/zanger van the Cult lijkt het ultieme voorbeeld te zijn geweest voor de zanger van The Bloody Honkies. Ik zal veel mensen tegen het zere (scheen-)been trappen met deze opmerking: maar iedere neutrale kijker zal het met mij eens zijn.

Overigens heb ik een hekel aan halfblote mannen met lang haar.
(dit ter geruststelling van mijn lief)

containers vol met poepluiers en weinig anders te melden

2008-11-24T14:24:00.001Z

dat moedergedoe slokt wel je energie op. poehee. voor eigen dingetjes (een avondje op stap, een keer door de weeks oefenen met de band, optredens) is weinig plek meer. 24/7 draait om dat kleine afhankelijke mensje.

dat is geen straf hoor, en ook absoluut te verwachten, maar je merkt opeens waarom al die moeders het toch altijd over hun kind hebben... verder maken ze niet zoveel mee.

s doet het goed. erg goed. ze brabbelt er op los. ze wil constant zitten (dat liggen heeft ze wel een beetje gehad) én gaat nu een dag in de week naar de kinderdagopvang. een plek waar enorm enthousiaste "I love kindertjes"-meisjes rondlopen die onze dame de fles geven, naar bedje brengen en bezig houden met speeltjes etc. S wil niet apart van de kinderen in een box liggen. néé ze wil erbij zitten en meekletsen. tot ze in slaap valt.

s houdt niet van schoenen dragen. dat heeft ze dan in ieder geval níet van haar moeder. vandaag heb ik laarsjes bij de c&a gehaald. ze heeft er wel geteld 15 minuten over gedaan om ze uit te schoppen. dat is een recordtijd.
maar ja, hoe bescherm je anders die koude voetjes?

we zijn ook al heel kneuterig gaan zwemmen met zijn tweetjes. met nog meer vrouwen die niets anders doen op een dag dan brabbelen met zoon of dochter en vriendinnen bellen over de ontwikkelingen van Het Kind.

ondertussen is het wel bijna mijn verjaardag. komen de dilemma's des levens tevoorschijn (to celebrate, or not to celebrate; that's the question), komt het einde van mijn banksaldo in zicht en vraag ik mij stiekem af of ik ondanks de paar maanden verplichte afwezigheid toch een volledige 13e maand krijg.

ondertussen waren er dit weekend nog wat late kraam-gangers. die s natuurlijk weer van wat leuke dingetjes voorzagen (zo heeft ze stoere slabbetjes en een roze dino gekregen), terwijl wij hen voorzagen van lekkere koeken en hj uit een flessie. voor mij cola, ook al is die borstvoeding toch wel aardig passé.

onze oude hond is vrijdagavond overleden. ik vind het toch best zielig, maar goed... een hond die constant omvalt omdat zijn benen het niet meer doen is ook geen fijn gezicht en die ouwe had pijntjes en steeds meer kwaaltjes die steeds groter werden. rip terry. natuurlijk denken mijn ouders meteen aan een nieuwe ondanks dat zij jaren riepen dat het toch af en toe wel lastig plannen is met een hond erbij. ik zou zeggen: neem een oppashond (zoals ik ook iedereen aanraad: neem een oppaskind).

s sabbelt het liefst de hele dag op haar vuistje of haar shirt, waardoor zij vaak met doorweekt tshirt heel tevreden voor zich uit zit te staren. en wij nog meer was hebben.

werken gaat me goed af. tis toch wel lekker, die afleiding. :) bovendien kan ik ondanks de drukte op mijn werk toch redelijk uitrusten als ik daar ben. s is in haar "mamamaamamamamaaaa kijk es naar mij!!!"-fase.

trouwens, het valt me opeens op dat er zoveel mensen zijn die tussen neus en lippen door altijd even moeten melden dat ze meer geld verdienen dan mij. geloof me: dat is niet moeilijk én dus ook niet stoer.

containers vol met poepluiers en weinig anders te melden

2008-11-24T14:24:00.000Z

babysounds en donderslagen

2008-10-28T08:57:00.002Z

maandag bereikte ons het vreselijke nieuws dat Michel W. de nacht van zondag op maandag dood is gegaan. het vrij plotselinge nieuws schokte des te meer omdat:
1, ik enkele maanden terug nog een vrolijke mail van deze vrolijke gast kreeg met foto's van zijn kleine lieve meisje en hem. zij met frons, maar zíjn ogen en hij met een gelukkige papa smile.
2, Michel nog hartstikke jong was (twee jaartjes jonger dan mijn lief) en wij niets wisten over eventueel slecht hart etc.
3, omdat hij óók nog niet zo lang vader is vond ik het erg confronterend. uit het niets kun je dus opeens je geliefde en je kindje achterlaten.
4, er nu nooit meer samen gespeeld kan worden.
5, de dood altijd iets schokkends is.

we móesten dus ook naar de begrafenis. ons meisje ondergebracht bij mijn schoonzusje, die wel raad weet met menig kind. (ze is ook goed in babymassage, wat zelfs ónze dochter rustig maakt) en op weg naar een zaaltje midden op een industrieterrein. vervelend. natuurlijk in de kist gekeken, waar ik meteen spijt van had. normaal kijk ik niet, maar dit plotselinge overlijden moest toch een soort 'gezicht' krijgen. ik weet dat ik nu, een jaar na de dood van iedereens lieve vriendinnetje Meta, nog steeds haar af en toe denk te zien ergens.
het meest hartbrekende was toch wel om zijn oogappeltje rond te zien huppelen, zonder een idee waarom al papa's vrienden er waren en waarom papa daar gewoon doorheen bleef slapen.
natuurlijk regende het op de begraafplaats. natuurlijk bevroren onze tenen. natuurlijk was het allemaal verdrietig. en toch eindigde de dag als een soort groots weerzien van oude bekenden van mijn lief en met chips en bier in een nabijgelegen zaaltje.

dit soort gebeurtenissen laat je nadenken over je eigen einde (en dan komen opeens die ellendige reklamespotjes op tv!): op een regenachtige dag op een koude begraafplaats, of in een bloedhete zweterige sauna (crematie). ik ben er niet overuit. misschien laat ik die keuze maar gewoon over aan degene die achterblijft. bepaalde dingen weet ik al heel lang. zoals twee liedjes (hoewel ik met beide mijn lief geen plezier zou doen). en dat er nageborreld dient te worden in het stamcafé met een leuke band. maar wat zal er van S komen? wie zorgt dan voor haar?

anyway. een begrafenis komt maar 1 keer.. dus het is goed om dr bij stil te staan.

verder natuurlijk babynieuws.
onze kleine zit en ligt t liefst tegen je aan. luistert graag naar muziek en praat tegen de knuffels in haar box (maar ook tegen ons). het gaat allemaal zo snel, dat ik me al goed kan voorstellen dat ze straks loopt en praat en tegen ons in verzet komt :)

ongevraagd advies, nog een klein maandje, baby's blues

2008-10-07T10:32:00.002+01:00

waarom, oh waarom, denkt iedereen die ouder is toch altijd dat huilen "goed voor de longetjes" en "goed voor de stembandjes" is. ondertussen denk ik toch dat ík mijn kindje beter ken dan al die mensen die denken dat ik haar in haar box moet laten huilen. er zijn verschillende soorten huiltjes en ik weet ondertussen steeds beter bij welk huiltje mevrouw zich aanstelt en aandacht wil en bij welk huiltje ze echt krampjes heeft of honger of een natte luier. bovendien ben ik een groot aanhanger van de Oei ik Groei religie, waar ieder huiltje wordt uitgelegd en de 'moeilijke weken' van je baby worden aangetoont. tot nu toe hebben ze gelijk.
mocht je míj ooit op dat "ik weet hoe je kinderen op moet voeden'-gedrag betrappen: dan hoop ik dat je t gewoon eerlijk zegt.

gister was er thee en chocolade. het voelde als eeuwen geleden en er gingen 3 potten thee doorheen. :) natuurlijk lachte S haar liefste glimlach naar I. die écht een natuurtalent is wat betreft babies. bij mij gaan ze toch eerder huilen en gister was S niet echt onder de indruk van alles wat haar moeder probeerde om haar aan het lachen te krijgen. gelukkig krijg ik S wel goed rustig en ligt ze graag op moeders buik te slapen, zodat ik ook mijn momentjes heb van "achgos wat vertederend".

de buik gevuld met chocola en thee ging ik, na een hoognodige sanitaire stop (al die thee!!), richting Pa V. tegenwoordig Opa V. alwaar ik olie ververste en samen de auto een kleine beurt gaf. misschien moet ik dáár mijn beroep van maken: het kost nog geen twee uur en wat je daarvoor betalen moet bij de garage!!
ik zou binnenlopen!

nog een klein maandje en dan zit ik weer in de spits-trein van 7 uur richting amsterdam. maar nu 3 dagen ipv 5, dus dat is al beter uit te houden met de slaaptekorten etc. S zal een dagje per week naar de kinderopvang gaan en een dag per week komt oma. lijkt mij prima: niet alleen de strikte opvoeding van oma, maar ook sociaal worden tussen andere babies en peuters. misschien haat S andere kinderen, wat meteen het "komt er een tweede"-gelul kan stoppen. :) want já, S is er net uitgepoept en mensen beginnen al over "komt er nog een tweede".

S. heeft haar eerste paar oorbellen overigens al binnen. meneer De H. uit H. kwam op de koffie met crypto en baby-bezoek. ik kan niet wachten tot de kleine groot genoeg is om de gaatjes te laten schieten. :) ik kan mijn juweliers ervaring niet herinneren en dat lijkt mij het beste. S. gaat overigens nu door een 'moeilijke tijd' heen. de 5 weken tijd. waarbij ze het liefst op je hangt, huilt als je haar weglegt, veel wil drinken en bij het drinken in slaap valt, etc. het schijnt echter dat al die moeilijke fases worden opgevolgd door leukere momenten. dus het is een kwestie van stimuleren-stimuleren-stimuleren en voor je het weet kan ze struisvogel zeggen of Ado-hooligan, of witlof-uit-de-oven. :)

het wordt steeds interessanter

2008-09-29T14:26:00.000+01:00

als je opeens een babygeluid hoort dat schattig is en niet gewoon een scheet of brul (huil).

vandaag is S op haar liefst. ze is in bad geweest en mee met ma naar de stad. effe shoppen.
uiteraard kan moederlief bijna niets meer voor zichzelf kopen. alles draait om S.
Die nu een aardige garderobe aan het verzamelen is.
ik ben mijn kledingkast aan het her-ontdekken: rokken en shirtjes die ik een paar maanden niet aan kon zijn nu opeens weer "nieuw" voor me.

s. is dol op haar speelkleed en vooral het knisperkleedje wat in haar box ligt. verder houdt ze van chillen in haar trillende wipstoel en haar luier volpoepen. in bad liggen vindt ze ook geweldig. eruit worden gehaald wordt minder gewaardeerd.

muziekmakendemensen

2008-09-22T14:44:00.002+01:00

beste muziekmakendemensen,

JA; zonnebrillen mogen als je uit Japan komt en schattig bent.
NEE; roken tijdens het spelen is passé én ziet er heel dom uit.

JA; spelen met een glimlach mag!
NEE; vragen om een hotel én catering terwijl je in een nietszeggende band uit een nietszeggend land ben kán écht níet.

Verder... ik was gister voor het eerst samen met mijn lief een half uurtje in de kroeg. De schoonzus paste even op onze kleine. Vreemd hoor, dat je dan opeens helemaal niet rustig zit en zo snel mogelijk naar huis wil. Ik heb welgeteld één cola met ijs gedronken...

het schijnt te wennen, een oppas thuis.

mama mode

2008-09-21T11:04:00.002+01:00

en dan loop je opeens achter zo'n wagen. nu hebben wij een gepimpte rode driewieler waar onze liefde voor goede muziek uit blijkt, maar toch: wat doe je als mama aan?

ik denk dat ik het als kind ook niet had gewaardeerd als mijn moeder in minirok en met diepe v-hals achter de wagen had gelopen. overigens zijn er ook te veel hippe moeders (type UGG laarzen en Gstar spijkerbroek) en aan die trend doe ik ook niet mee. (guttegut wat ben ik toch een snob, hehe.)
maar om nu mijzelf iedere dag in een joggingbroek te hijsen of "mama-kleding" te gaan aanschaffen... néé ik ga niet opeens gebreide truien met beertjes motief dragen. of me kleden als iemand van twee keer mijn leeftijd.

misschien moet ik de lengte van mijn rok gewoon iets beter in de gaten houden. als ik er niet mee kan bukken, kan het niet. in pré-zwangere dagen bukte ik dan gewoon niet, nu is er echter een grotere kans dat ik móet bukken (als er een speen of fles valt bijvoorbeeld).

we hebben overigens een kind dat houdt van beweging. zo wordt ze rustig van de wandelwagen, autoritjes én haar supersonische vibra-stoel. een wipstoel met een motortje erin waardoor de stoel gaat trillen. het lijkt mij enorm irritant, maar "de kleine" ligt soms binnen vijf minuten te soezen.

vandaag is het écht een mama dag en draagt ze een roze jurkje met een wit maillotje. misschien moet ik mijn kleding er toch een beetje op aanpassen? hoewel dat Goner tshirt maakt me vast weer een stoere MA.

trouwens: tip voor alle zwangeren: als je eet voor twee kom je ook ongeveer twee keer zoveel aan. ík heb dat niet gedaan en weeg nu maar 1 kilo meer dan vóór de zwangerschap. het lijkt overigens wel of die kilo zich voornamelijk ophoud in mijn tweede kin, mijn blubber buik of mijn dikker geworden bovenbenen. raar, dat één kilo op zoveel plaatsen kan zitten.

Ze is er!!!

2008-09-10T13:35:00.002+01:00

Excuus voor de late reactie. maar ze is er! onze dochter Sanne.
Geboren op 28-08-2008. Alsof ik de benen bij elkaar hield tot die mooie datum.
uiteindelijk via een keizersnee, dus dat was best heftig nog. maar goed. na vier daagjes in het ziekenhuis mochten we naar huis en daar hadden we nog een paar daagjes hulp van een leuke flinke moid uit een dorpie in de buurt. ze was er ientje van... en mijn moeder kon natuurlijk meteen weer een kennisje van haar en ook haar aangetrouwde familie was ons (of eigenlijk mijn lief) bekend. een beruchtje familie uit dat dorpie.

we zijn langzaam aan het wennen aan het met zijn drietjes een beetje in en rond het huis medderen. ik moet nog veel rust nemen ivm de operatie, maar dat betekend gewoon dat joost wat vaker op moet staan om zware dingen voor me te tillen.

anyway. nu alle kraamvisite.. maar da's wel gezelli.

de kippepoot met de kat

2008-08-24T13:21:00.002+01:00

mijn lief heeft nog een nesteldrang-spurt de afgelopen paar dagen. nu de bevalling toch wel heel erg eng dichtbij komt, moeten er opeens allerlei kleine huishoudelijke klusjes worden geklaard.
zo is ons toilet sinds vandaag opgeleukt met een nieuwe toiletbril, hangt mijn spiegel na een half jaar nutteloos rondslingeren aan de woonkamermuur, wordt een nieuwe douchegordijnconstructie op dit moment bedacht, zijn er opeens meer opbergruimtes en is de slaapkamer opgepimpt met een nieuwe kledingkast.
mijn taken bij al deze veranderingen zijn voornamelijk: zorgen voor koffie, lieve aanmoedigende woordjes en het naaien van een paar paneelgordijnen. maar goed, daar ben je dan ook weer hoogzwanger voor. meer dan dit kan ik eventjes niet doen.

gisteren hadden we nog een klein gezellig onderonsje met de familie PLUS I&J. Het jaarlijkse Sjoelbaktoernooi. de eerste editie. Overigens was na 3 beurten de lol er wel vanaf en begonnen de magen toch wel érg te knorren. de nieuwe enorme barbeque moest namelijk óók nog uitgeprobeerd worden en broeder E had voor de nodige culinaire hapjes gezorgd. (wij zouden gewoon wat gemarineerde sukjes kip op een stokkie prikken, mijn broer daarentegen gaat met sinaasappelsap en honing menig kippenpoot te lijf).

het was allemaal gezellig en leuk en wie weet voorlopig ook even de laatste keer ivm bevalling en het wachten daarop. hoewel ik nog steeds het idee heb dat het kind nog weeeeeken op zich zal laten wachten, geeft mijn lichaam toch ook af en toe seintjes dat ik misschien er rekening mee moet gaan houden dat mijn voorraadkast vol moet zijn en mijn huis netjes genoeg voor eventuele visite.

maandag nog een bezoekje bij de verloskundige om te kijken of ut al opskiet en ik niet opeens een heftig hoge of lage bloeddruk heb.

die bezoekjes gaan gepaard met flink wat gepoer in de onderbuik. en omdat de inmiddels niet meer zo kleine moid daar nu flink wat ruimte in beslag neemt is dat gepoer nogal onplezierig geworden. dus misschien moet ik gewoon maar eventjes vóór maandag bevallen. Mijn lief heeft het liefst dat ik volgend weekend beval, dan hebben we nog geen plannen (vanavond speelt er nog een aardig bandje in swaf).
ik denk dat ze óf uit dwarsigheid blijft zitten waar ze zit, of gewoon komt op het moment dat ik bij het vriesvak van de Deen sta.

Fietje de Vlo

2008-08-17T03:19:00.003+01:00

Een interessant feitje (en vrij nutteloos) welke ik heb geleerd over de kattenvlo, is dat deze kleine zwarte parasietjes ongeveer 1 jaar oud worden. Dan zijn er nog engere details als: hoeveel eitjes ze in dat jaar kunnen leggen, maar daar wil ik niet te veel bij stil staan.

Sinds onze buurkat zo aanhankelijk is en tegen mijn been aanvrijt wanneer ik op het bankje voor ons huisje zit, hebben wij namelijk indoor vlooien. En hoewel mijn lief ze niet ziet en er geen last van heeft zit ik sinds afgelopen week onder de beten. Ik herken de beten goed, want heb altijd katten gehad. Overigens, die katten hadden altijd een weekje vlooien omdat ik ze bij het vermoeden alleen al in bad gooide (ik ben erg handig met katten en het ontwijken van kattennagels) of de frontline erbij pakte.

De kat van de buurvrouw is echter een ware vlooienbaal, die niet echt aandacht krijgt van de bazin. Ten minste. Het beest is altijd buiten. Zelfs met het vuurwerk van afgelopen vrijdag. Overigens heeft het beestje ook heel veel vrienden, want het is een vrij sociale aanhankelijke kat.

Anyway. Ik kan nog niet helemaal spreken van een vlooienplaag, maar heb er tot nu toe 10 ontdekt. En deze 10 hebben om beurten een "proefbeet" genomen. Kattenvlooien leven namelijk niet van het bloed van de mens, maar ze proeven het wel effies. Nou weet ik niet of een vlo hersentjes en een geheugen heeft wat goed genoeg is om na één proefbeet te zeggen "neuh, dit is niet wat ik lust", maar guttegut wat zit ik onder de bulten. En ze blijven maar proeven.

Overigens vraag ik me dan, wanneer ik lees over de levensduur van de vlo, af hoe men heeft ontdekt dat ze een jaartje leven...

Je kunt er moeilijk een chip in stoppen en zo'n beest een jaar lang volgen met een sateliet.

Misschien hebben ze een kat en een afgesloten ruimte gebruikt voor dit experiment.

Eerst hebben ze gewacht tot er een klein baby-vlo'tje was. Die hebben ze direct nadat het arme beest uit het eitje kwam met een kat samen (laten we de kat Felix noemen) in een luchtdichte ruimte gestopt. Er kon niemand bij. Een jaar lang niet. Behalve Kris. De man in het blauwe pak waar vlooien niet op afkomen, die Felix iedere dag zijn water en brokjes geeft. Wel de luxe brokjes, want het is al sneu genoeg dat dat beest geen aandacht of sociaal leven kan hebben.

Op een dag stapt Kris de luchtdichte ruimte binnen om Felix zijn felix te geven. Daar treft hij de kleine vlo levenloos aan op de grond, midden in de ruimte. Kris pakt natuurlijk de vlo op met een plakbandje, zodat hij het lichaampje niet plet tussen zijn grove nagels. De vlo wordt onderzocht, maar het is niet honderd procent zeker dat dit een natuurlijke dood was, of dat Felix na driehonderd keer bijten, krabben en likken het beestje van een milimeter eindelijk te pakken had. Sowieso is één onderzoek géén onderzoek en dus wordt de kat nog een jaar opgesloten met een nieuwe vlo. Deze vlo blijkt ook na een jaar dood te gaan en zó weet de wetenschapper dat vlooien maximaal 1 jaar oud worden...

Ik denk dat Midas Dekker wel kan vertellen hoe ze écht aan dit soort gegevens komen, maar ik vind mijn eigen (totaal dieronvriendelijke) versie toch ook aardig.

Overigens is het 4.32 in de nacht. Heb ik vanaf half 2 de slaap niet meer weten te vatten. Komen mijn ouders om half 12 langs en móet ik dus wel de slaap vatten. Heb ik geen lekkere lig-houding meer over. Is mijn buik nu dusdanig groot dat ik de grootste shirts van Jst pas, maar alleen als ze al te groot zijn voor hem zodat ik ze niet uitrek in het buikgedeelte. Heb ik een auto gekocht (en mijn lief een radio cd speler voor in die auto) zodat het vervoeren van de kleine Ien wat makkelijker wordt. Heb ik leuk nieuws gekregen vandaag. Heb ik zowaar een rondje over de kermis met mijn liefje gelopen, die de kermisdrukte haat. Is er ook best kans dat ik níet ga bevallen op lappendag. Of op de verjaardag van jurre B en Michael J. Maar het kán wel. Heb ik pas twee dagen voor de uitgerekende datum weer een afspraak met team rôôd dus wie weet hoef ik niet eens meer tussen alle veertigers te zitten die allemaal last hebben van biologische klok (het ligt niet aan mij, mijn moeder merkte laatst ook al op dat "al die zwangere vrouwen er zo oud uitzien". Of zij is natuurlijk ook een snob, maar dat laat ik aan onze anonieme lezers over...) Is er geen sprankje van roze wolk, behalve wanneer mijn liefje over mijn buik wrijft en zegt dat híj het wél mooi vindt.

Ik loop nu langs etalages en zie allemaal leuke kleren en denk dan: wauw, straks kan ik mijn voeten weer zien en normale shirts en broeken aan. en schoenen kopen! woohoo! ter voorbereiding op eventuele teleurstellingen heb ik de blousen die ik toch eigenlijk vóór de zwangerschap al niet meer helemaal lekker paste alvast maar weggegooid. Dan kan ik nooit denken "ooit was ik zo slank".

six-o-clock up with the cock

2008-08-05T09:38:00.002+01:00

nu ik zelf thuis een beetje hoogzwanger zit te wezen, valt me opeens op hoe weinig mensen in deze arbeiderswijk eigenlijk werken. En wat voor rare types wij als buren hebben.

Zo heb je naast ons de vrouw die een invalide-kaart in haar auto heeft en haar eigen parkeerplek. Ik denk dat zij dus een goede reden heeft om niet te werken. Maar waarom staat bij haar om 6 uur 's ochtends al radio 1 te schallen in de keuken? Waarom gooit ze met elk kastdeurtje dat ze heeft? Waarom laat ze soms haar grijze container meer dan een week aan de weg staan? Waarom begint ze haar levensverhaal tegen wie het maar wil horen, zodat ik niet eens rustig op het bankje voor ons huis een boek kan lezen? (De vorige keer zat ik echt mét boek in handen te lezen en toch dacht ze dat ik tijd voor haar verhaal had....) Ze heeft ook soms een week een man over de vloer. Háár man, volgens mij, die uit Rusland komt. Dan lijkt het net alsof er een leger daar binnen zit. Zo luid wordt er dan soms gepraat.
Als hij er niet is zit ze voornamelijk voor haar huis te praten met de vreemde buurman.

Hem zie ik ook elke dag voorbij lopen, fietsen, of spelend met het alarmsysteem van zijn auto. Zijn auto die altijd glimt want hij poetst hem ongeveer 3 á 4 keer per week. In zijn blote harige barst. Waar niemand om verlegen zit. Hij is het type UB40 en Toto, met een lange staart en een grote kale plek op zijn kop. Altijd sandalen en een afritsbroek. Dezelfde afritsbroek. En soms als hij ons allen een pleziertje doet, een wit hemd ipv die harige buik en rug. Hij heeft ook nog eens zo'n "snelle" zonnebril gecombineerd met een petje waar dan zijn staart uithangt en hij zijn kale plek mee bedekt. Iedere dag loopt hij voorbij, poetst hij zijn auto, hoor je vijf keer achter elkaar het "bleep bleep" van zijn auto (misschien een dwangneurose?), staat hij in zijn halfnakie met de buurvrouw te praten, komt hij aanfietsen, of hoor je hem aankomen rijden in zijn auto met Toto op volume 10.

Dan hebben we nog de buurman die soms maanden van huis is. Die je nooit hoort en waarvan je eigenlijk nooit weet of hij thuis is. Dit is uiteraard mijn favoriete buurman, omdat hij ook nooit klaagt over geluidsoverlast en hij in het huis woont wat aan ons huis vast zit.

Verder heb je het jonge stel met kind. Ik geloof dat zij wel werken...

Dan heb je de aardige schooljuffrouw-achtige vrouw die ik iedere dag een paar keer aan zie komen rijden, hond achterin. Ik denk dat ze wel in het onderwijs móet zitten, wat natuurlijk haar dagelijkse aanwezigheid zou verklaren. Plus de vreemde uren overdag dat ze thuis is/komt. Overigens een van de weinige buren die ik niet ontwijk en waarmee ik wel een praatje maak over het weer of mijn buik... (op haar verzoek).

Dan heb je nog een Surinaams gezin, die je niet zo vaak ziet. Een oudere vrouw en man die zich weleens in klederdracht hijsen (maar waarvoor???). Twee oude vrouwen die samenwonen (ik weet niet of het een stel is) en dan mijn favoriete stel:

Eucalypta en Paulus de verlepte boskabouter. Eucalypta is een oudere (waarschijnlijk nog maar 40, maar type ex-junk, mager, dakloos, niet tegen willen komen in een tunneltje)vrouw met ingevallen gezicht. Een grote neus. Een gele jas uit 1976. En een bijpassende man. Al weten we niet of het haar man is of haar broer. Hij (een stuk kleiner dan zij, een seat marbella met startproblemen als het koud is, een baard en eeuwig een shaggie aan zijn lip geplakt, ook reageert hij nogal uitbundig op de kat van de buurvrouw.. dan lult hij de oren van de kop van dat beest en kroelt hij door haar vachtje etc.) is een vreemde snuiter die onlangs tegen mijn broers auto aanreed... gelukkig had die zijn auto zo geparkeerd dat zijn band uitstak en Paulus dus tegen zijn band aanreed en niet tegen de auto. Hij keek even schichtig om zich heen om te zien of hij betrapt was en sjokte toen snel (snel sjokken ja, echt hardlopen lukt hem niet denk ik) richting zijn armoedig ogende huisje. Ik heb hem nog nooit horen praten tegen een mens. Wel tegen de kat van de buren dus. En de manier waarop hij dat doet toont toch wel enige vormen van GESTOORDHEID aan. Af en toe gaan ze samen in het kleine autootje ergens heen. Soms neemt hij een enorme vishengel mee met een enorme visbak.

Verder wonen er nog een paar saaie stellen, waarvoor ook geld dat ik niet echt het idee heb dat ze werken.. in ieder geval niet fulltime en niet van 9 tot 5. Mensen die dag in dag uit op willekeurige tijdstippen thuiskomen en weggaan.

Gelukkig werken mijn lief en ik zoveel dat we het imago van arbeidersbuurt weer een beetje weten te herstellen. De mensen in de koopwoningen tegenover ons zijn namelijk enorm rijk en snobberig.

Leve Sociale Huur!

ut mag effe duren...

2008-07-30T11:25:00.000+01:00

Zoals ieders ouder weleens heeft gezegd: eerlijkheid duurt het langst. en Boontje komt om zijn Loontje. en What goes around comes around. und so weiter.

... en wanneer pakken ze die dokter Dood eens op? Of zijn familie (ter ondervraging)? Of wordt zijn vermogen (die nooit opgehaalde levensverzekering) eens in beslag genomen door familie van zijn slachtoffers?

Pfff. je zou maar je homeopatische middeltjes voorgeschreven hebben gekregen door die bebaarde engerd... dan vraag je je nu ook wel een beetje af wat je al die jaren geslikt zal hebben.

Overigens hoor ik (uit betrouwbare bronnen, dus niet alleen van het NOS journaal oid) nog steeds voornamelijk veel slechte dingen over Kroatië/Bosnië/Servië. Corruptie, haat, armoede, rascisme. Not a very nice place to be. En vaak ontzettend moeilijk om te vertoeven. Maar het strand daarentegen schijnt fantastisch te zijn, dus HUP HUP in het vliegtuig voor je voordelige zonvakantie. Vlieg vanaf Brussel, dat scheelt weer geld ;)

Verder moet ik aankomende week voor een intakegesprek voor de dagopvang van ons ongeboren kind. Gelukkig hebben we ondertussen een voornaam bedacht, dat maakt zo'n gesprek iets makkelijker.
Morgen word ik weer betast door een stel koude of juist warme handen die gaan voelen of Ze zich gedraagt en richting Exit-sign beweegt. Zo niet, dan toch. Ook krijg ik de belangrijke telefoonnummers, de volgorde van die nummers (wie eerst te bellen), de écht start-signalen en tips over hoe verder dan. De beste tip heb ik overigens al gekregen. In de kroeg. Zoals het hoort, de plek van goede tips en adviezen. Je helpt jezelf er wel doorheen als je bij iedere wee bedenkt dat ie maar een minuut duurt.

Mijn lief heeft een nieuwe computer aangeschaft, omdat de andere toch écht dood ging. En dan kun je maar beter maatregelen nemen en niet het verder laten leven als kas-plantje (stof-verzameling-plek-op-kamer). Nu nog dat supersonische ding aansluiten, wat al een heel project op zich is. Dan nog effies de geboorteberichten klaarmaken (ieders adres staat al genoteerd). Even een auto vinden en kopen (advies is altijd welkom, mijn lief en ik hebben nogal moeite met het eens worden over het soort en de prijs). Een fiets scoren die baby-proof is. Het huis kindvriendelijk maken en dán, dán pas met de beentjes omhoog de laatste paar weekjes uitzingen. Ik gok dat rond deze tijd volgende maand Zij zich aandient. Ook een gokje wagen? (de uitgerekende datum is 27-08, maar ik denk dat het wel een WestFries kwartiertje, in dit geval paar daagjes, later zal zijn)....

baby got broek

2008-07-27T09:50:00.004+01:00

het weekendje Antwerpen was erg geslaagd. Ik was kapot. Moe. Dood-op. Maar heb ook heerlijk gegeten. Weinig gekocht maar wel veel gezien wat ik zou kopen als mijn lichaam mijn normale formaat zou hebben. Geen Belgische chocolade gegeten. Noch Wafels met slagroom (omdat mijn moeder en ik eigenlijk allebei een hekel aan wafels hebben, want die ruiken altijd lekkerder dan ze zijn). Wél tussen de buien door weten te lopen en tijdens buien altijd op een terrasje onder een parasolletje zittend met de locale bevolking. het enige culturele wat we hebben gedaan was de Kathedraal even binnenlopen. Langs de grote markt. De schelde zien. Verder waren het ongeveer 320 winkels, waar ik uiteindelijk maar 20 euro heb uitgegeven waarvan 15 voor een designer broek voor Ientje. Die broek was natuurlijk in de uitverkoop, want blijkbaar geeft men in Antwerpen al snel 55 euro uit voor een broekje voor een baby! (pfffff. zotten!).
Zelfs mijn moeder kwam niet aan enorme hoeveelheden spullen, terwijl zij haar normale formaat heeft (en dus kleren kán passen), een expert is op het winkel-gebied, een schoenentik heeft, een kleinkind op komst heeft.
Ze bekende eerlijk dat ze ook wat moeite ondervind met "slagen" de laatste tijd. Overigens lukte haar dat beter toen we laatst een rondje Uitverkoop in Hrn deden.

De rest van de week was ik ongeveer nog bezig met bijkomen en nu ik bijgekomen ben verveel ik me de tering. Natuurlijk is er elke dag wel een afwasje om te doen en kan ik nu toch écht in alle rust beginnen met de schoonmaak van de keukenkastjes, maar dat niet werken is toch een vreemd iets. Er zijn mensen die er zélf voor kiezen om niet te werken. Die het heerlijk vinden om op de bank thuis de hele dag boeken te lezen en thee te drinken. Ik voelde me op dag 3 al de meest nutteloze persoon ter aarde. Ik kan me ook wel niet voorstellen dat ik naar werk zou moeten (vooral het reizen heen en weer zonder te kunnen zitten werd me een beetje te gortig), maar ik ben blij met het vooruitzicht dat ik gewoon nog steeds mijn baan héb.

Volgende week maar eens op intake bij het kinderdagverblijf. Voordat het kind er is, ben ik al bezig met wáár we haar straks 'dumpen' tijdens werktijd. met de wachttijden van die dagverblijven is dat ook geen overbodige snelle reactie... want over het algemeen zijn ze allemaal VOL. werkend nederland heeft door de overheids-steun met zijn allen de kinderdagopvang ontdekt en nu kan de sector het niet meer aan. de overheid overigens ook niet en dus wordt de eigen bijdrage verhoogd. gelukkig betaald mijn werkgever daar dan weer een gedeelte van, want ik werk liever niet alleen voor de opvang.

terwijl mijn lief staat te punkrocken bij concertjes (zoals bijvoorbeeld Adolescents in de melkweg, wat hartstikke gratis was... maar de gratis entree compenseert men daar met bierprijzen á 2,30 per slecht getapt biertje) zit ik zielig alleen thuis op de bank naar "vrouwenseries" te kijken. Ben ik ondertussen gehecht aan het raken aan Grey's Anatomy (wat menig vrouw al twee jaar geleden ontdekte, maar twee jaar geleden keek ik nooit tv) en heb ik zelfs de naaimachine naar beneden gesleept. Natuurlijk haten machines mij, dus de naaimachine wil nog niet helemaal meewerken. Het is vast weer een beginnersfout wat betreft het vastlopen van draad etc., maar onlangs deed ie het prima en ik weet niet wat er in de tussentijd gebeurd is (zou mijn lief ermee hebben geknutseld??) Het eerste polkadotjurkje is overigens al bijna af, want geen kind van mij kan zonder jurkje met stippen. Als ze opeens een he blijkt te zijn, dan heeft he gewoon pech. :)

ik voel me erg sociaallevenloos en ben gister maar weer eens op bezoek gegaan bij mijn pa die mij een koffer singles van slechte kwaliteit meegaf. Mijn lief heeft zich na thuiskomst van tuinfeestje (onweer, regen, midden in weiland) kostelijk vermaakt om de slechte muzieksmaak van mijn familie en er nog even tussen neus en lippen aan toegevoegd dat zijn moeder naar Louis Armstrong was geweest, of iets dergelijks. De singels hebben wel duidelijk gemaakt hoe het kan dat ik altijd nét die plaat koop van een band die niemand heeft of niemand wíl hebben. De Geen-Hits plaat, waar alle crappy nummers opstaan en waarna de band een tijdelijke break neemt om toch eens weer wat fatsoenlijks te gaan produceren.
De singels waren zó slecht dat zelfs mijn lief ze niet wil houden en nu gaan ze dus met moeders mee naar de rommelmarkt. Samen met mijn eerste bekers (gekregen voor de uitzet en al een stuk of 5 keer meeverhuisd. sentimentele waarde is zó 1998) en een kralengordijn. Die moeder van mij gaat bínnenlopen :) Trouwens, dat rommelmarkt gebeuren is best aardig. De vorige keer hadden we een fikse winst van 70 euro pp. voor een daggie ouwehoeren met oude klasgenoten en familie van mijn moeder en het verkopen van onze TROEP. Want troep met een hoofdletter was het. Jazekers.
en dat kopen mensen dan weer. die troep verzamelen. misschien moet ik na de Komst maar weer eens meegaan om mijn charmante verkoopstijl bij te schroeven. :)

verder baal ik van de hitte, omdat ik gisteren tot 4 uur op was ivm geluidsoverlast vanaf Rode Steen en vervolgens mijn lief thuiskwam welke plaatjes wou draaien. er zat een mug in de slaapkamer en het was bloodyfuckinghot. waardoor ik om half 10 wel gewoon weer mijn bed uitdreef en nu maar een beetje doelloos aan het tikken ben.

ik stop overigens met het tikken en ga nu maar eens écht nuttige zaken doen.
zoals douchen :)

blauwe ribben, nutteloos gedreutel

2008-07-17T16:11:00.002+01:00

Het is best lastig voor een work-a-holic als ik om me over te geven aan het Verlof.
Dag drie voelde ik mij al behoorlijk nutteloos en begonnen de "huishoudelijke taakjes" al mijn strot uit te komen. "Staat er nu alweer een afwas?" Het leven als huismoeder zou dan ook niet voor mij weggelegd zijn. Part-time werken kan nog nét. Maar dan ook alleen omdat ik dan het Kind heb ter vermaak/drukte.

Ondertussen schopt Ientje mijn ribben bont en blauw. Het is een felle. Dat zal ze van haar moeder hebben.
Vandaag bij de verloskundige ging ze zelfs protesteren toen de deskundige wat in mijn buik porde om te voelen hoe kleine Ien er een beetje voorligt en hoe groot ze is. Tot nu toe ziet het eruit dat ze niet een HUGE BABY zal zijn... dus iets meer kans dat ik niet van voor tot achter uitscheur :) driewerf Hoera!

Af en toe zie ik ongeveer een gehele voet naar buiten treden. Ik ben benieuwd of dat nog zo doorgaat tot de laatste dag, of dat het allemaal wat mindert wanneer ze haar plekje heeft gevonden. Op dit moment maakt ze ruim baan en beweegt ze zich met veel geschop en getrap "richting uitgang".

Dit weekend ga ik lekker kneuterig winkelen en belgische chocolade eten met "oma" in het schone antwerpen. Hopelijk houden de voeten het een beetje vol en is het hotel fijn. er zal in ieder geval een bad aanwezig zijn, wat mij een uurtje relaxen met buik boven water op zal leveren.

zo'n buik schijnt overigens écht te wennen, maar tot nu toe wil het niet lukken. Vooral nu ik zelfs de "iets groter dan normaal"-shirts niet meer aankan, omdat die buik eronder uit piept. Misschien toch binnenkort de overstap naar de shirts van mijn lief? Alhoewel, die dan weer op de verkeerde plek zullen uitrekken. Mijn lief heeft namelijk (thank goodness) geen buik. Daar ben ik erg blij mee :)
Het niet voetballen op zondag heeft daar tot nu toe niets aan veranderd, het minder kroeghangen en bier drinken zal meehelpen. Zet mijn lief echter op een kantoor de hele dag en die buik zal er waarschijnlijk wel komen. Zo gaat dat, met kantoorbaantjes.

De beste tip die ik tot nu toe heb gekregen was "praat vooral geen babytaaltje tegen je kind. Dat veroorzaakt een spraakgebrek en irritatie bij anderen". Ik was sowieso al niet van plan om al te "koetelekoet" te doen tegen onze dochter (of zoon, je weet het pas ECHT zeker als het in je armen ligt), maar als meerdere mensen in de omgeving aangeven dat babytalk ze mateloos irriteert dan is dat alleen maar extra motivatie.
misschien moet ik ook me maar eens omringen met superstoere moeders die leuke kinderen hebben.

en verder. ja. dit blog gaat nu even over de Komst van de Kleine... maar natuurlijk ben ik in het duister geheim bezig met de voorbereidingen van het 1 jarig bestaan van The Recipe Book en de activiteiten daaromheen.

Verder zijn onze "home improvements" ook al verder gevordert. Heb ik tegenwoordig een draadloze internet verbinding zodat ik lekker laptoppend mijn email kan checken zonder van de bank af te komen. heb ik ondekt dat de "mislukt nooit" garantie van sommige taartbeslagverkopers heel erg gelogen is (nog nooit zo'n niet gare kruidencake gegeten met harde korst en kleffe inhoud). lees ik weleens Psychologie magazine tegenwoordig. Mijn nieuwe favoriete tijdschrift. Ik hou namelijk wel van wetenschappelijke feitjes die te betwisten zijn.
Zo hadden ze laatst een artikel waarin werd gesteld dat mannen meer vreemd gaan (en met andere reden) dan vrouwen, maar dat vrouwen voornamelijk beginnen met vreemd gaan wanneer ze de 40 bereiken. En dan ook alleen omdat ze zich emotioneel verwaarloosd voelen door hun man/lief/vriend. Mannen gaan gewoon vreemd voor de sex. niet eens zozeer omdat hun relatie niet goed in elkaar steekt. Vrouwen gaan vreemd omdat ze de sleur zat zijn. omdat ze liefde zoeken. omdat ze benieuwd zijn. Mijn conclusie naar aanleiding van dit onderzoekje is dus: als de man vreemd gaat is dat omdat hij zijn piemel niet onder controle heeft (en is de hoop voor het redden van je relatie niet helemaal weg... het betekent alleen dat je je man moet castreren, of vaker sex moet hebben met hem), wanneer een vrouw vreemd gaat kun je je relatie alleen redden als je werkt aan die "emotionele band" en aangezien mannen slecht zijn in hints begrijpen en vrouwen niet goed zijn in zeggen wat ze bedoelen is je relatie dan gewoon gedoemd. :) Heerlijk, die wetenschappelijke onderzoekjes waar je zo lekker je eigen conclusies uit kan trekken.

En Nu: het eten opzetten voor mijn man, die eigenlijk een 40-er zou moeten hebben als vriendin, maar heel veel geluk heeft dat hij zo jeugdig overkomt ;)

vlindertjes in de buik tijd

2008-07-09T13:13:00.002+01:00

valt eerst mijn collega voor mijn ogen van de trap. gaat daarna het brandalarm af.
de laatste daagjes kantoor kunnen niet genoeg spektakel bevatten geloof ik.

ik ben moe als ik op kantoor aankom. ook nog eens een kwartier te laat aangezien ik voor de tweede keer deze week een trein later nam uit slaap-technische-overwegingen (de snooze knop van mijn mobiele wekker). de trein zit gelukkig niet dusdanig vol dat ik moet staan (toch fijn, dat de helft van nederland op vakantie is) en ik sukkel rustig richting tram. gelukkig is ook de tram iets minder druk zodat ik een plekje kan bemachtigen. in de afgelopen 7 + maanden heeft namelijk nog niemand een plekje in trein of tram aangeboden. erg vreemd. erg asociaal. misschien moet ik voortaan me meer Zwanger Gedragen in het openbaar :)

op het werk ben ik ook nog steeds een beetje slap en suf, tot die collega voor mijn ogen de trap aflazerd. er klinkt een gilletje van een kantoorruimte beneden en binnen no time staan we met drie vrouw rondom de gevallen collega. ijs erbij, een glaasje water, gelukkig niets ernstigs aan de hand maar wel weer even op de feiten gedrukt. doe voorzichtig op de trappen! met een zwangere buik de trap afvallen is al helemaal geen goed idee. (mijn collega's schrikken in eerste instantie voornamelijk omdat ze denken dat ík van de trap af val. waar ik niet bij stil had gestaan, maar wat inderdaad nogal vervelende consequenties had kunnen hebben).

vervolgens bied ik de collega in kwestie een helft van mijn quiche aan. blijkbaar heb ik iets niet goed gedaan met de oven, want na 8 minuten wanneer ik weer op mijn plek zit gaat het brandalarm. we sjeesen het kantoorpand uit, ik maak me nog even zorgen om de gewonde collega die gelukkig ook al snel verschijnt en we halen uiteindelijk de verkoolde quiche uit de oven. alle raampjes even open en dan is het weer in orde. vreemd dat een quiche in minder dan de aangegeven bereidingstijd totaal kan verkolen..

toch merk ik dat door deze twee rare voorvallen ik een beetje van slag ben vandaag. en niet alleen ik. ook De Buik. die krioelt, krijgt spontaan de hik, bobbelt en doet vreemd.
gelukkig is het hele kantoor in rep en roer en voornamelijk bezig met zorgen dat ik me zo rustig mogelijk hou ivm kind.
de laatste paar dagen gaat t sowieso al wat minder soepeltjes en nu begint toch echt van alles en nog wat mee te spelen.

dikke enkels, dikke buik, dikke huid?

2008-07-08T11:26:00.002+01:00

Hallo beste mensen,
Wanneer u mij tegenkomt op straat, kijk dan eens verder dan de buik die ik op dit moment draag.
Ik ben dan wel tonnetje rond en já er zit een kind in die buik, maar behalve dat ben ik nog steeds dezelfde persoon als voorheen. Ik ben nu alleen in blijde verwachting.
Het feit dat ik in blijde verwachting ben, betekend niet dat ik opeens nergens meer over wil praten dan Het Kind. Het betekent ook niet dat ik opeens behalve zwanger zijn niets meer doe in mijn leven. Ook vind ik de opmerkingen over het formaat van mijn buik en wangen niet leuk. Bovendien zijn die opmerkingen nogal zinloos. DUH! Mijn buik is wat groter... ik ben zwanger. Dat weet jij, dat weet ik... dat weten we allebei al 7 maanden. Zei ik 7? Ik bedoel natuurlijk bijna 8.
Ik heb nog steeds geen vreemde eetgewoonten en ken ook niemand die dat wél had tijdens de zwangerschap. Ik ben niet constant sjagrijning (al word ik dat natuurlijk wel van al dat gezeur over "of ze al schopt" en de vervelende zwangerschap-gone-bad-verhalen). Ik mankeer bijna niets.
En ja, ik ben blij dat er een kind aankomt. En natuurlijk is het heel gek en bijzonder dat ik af en toe mijn hele buik zie (en voel) bobbelen wanneer ze zich weer eens omdraait of de beenspieren uitprobeert. Natuurlijk ben ik behalve gewoon mezelf óók zwanger, maar ik zwijmel nog steeds niet weg bij foto's van puppies. Ik begin nog steeds niet te janken als ik een hertje op tv zie (behalve bij Bambi natuurlijk, maar dat had ik voor die hele hormoongolf ook al).

Wat me ook irriteert zijn mensen die ik eigenlijk niet ken. Eigenlijk nooit spreek. En vaak eigenlijk niet eens aardig vindt (voornamelijk omdat ik ze nooit spreek en als ik ze spreek dan gaan ze opeens heel "guttegut wat ben ik grappig en sarcastisch" tegen me doen). En mensen die mij nooit gedag zeggen behalve als mijn vriendje erbij is. Die mensen die gaan nu opeens wél met me praten. En dan voornamelijk over de zwangerschap. omdat ze me eigenlijk niet kennen.

anyway.

verder zijn er ook nog allerlei leuke dingen hoor. zoals een superstoere cd die eraan zit te komen waarvan jullie allemaal honger zullen krijgen.

nog een paar dagen werk. en ik heb nu helemaaaal geen zin meer. :(

je eerste stukje vinyl

2008-06-17T09:24:00.002+01:00

ik heb niet zoveel vinyl in de kast staan. Waar mijn lief rond de 1000 platen heeft, heb ik er waarschijnlijk 10, waarvan er 9 echt abominabel slecht zijn. Zo heb ik de slechte plaat van Slayer, de slechte plaat van the New Bomb Turks en zelfs een slechte Dickies plaat. Uiteraard heb óók ik een verzamel-elpee met ska nummers en een live in china (ofzo) album van Cheap Trick. Die laatste kocht ik overigens na een referentie van Bratmobile in een nummer ("and give me back my Cheap Trick records!).

je eerste plaat of cd is iets wat voor altijd in je geheugen blijft hangen. naar het schijnt. waarom juist díe plaat/cd. waarom juist díe kant opgegaan qua muzieksmaak.

ik ben bang dat ik mij de eerste cd niet meer herinner. ik denk dat het een verzamel-cd was met dansliedjes. (ik heb ook een aardig moppie gedanst in mijn verleden, moet u weten...) en dat vergeet je dan maar uit gemak, want écht stoer om te vertellen is het niet.

mijn eerste single herinner ik me echter wél. deze getuigde van veel meer klasse en smaak dan een 7 jarige kan hebben.

mijn ouders hadden een oude platenspeler gekregen van mijn oom. muziek-freak van het eerste uur en een ware poprock-encyclopedie. niet een man met geweldige smaak (zo vindt hij the Golden Earring de beste band OOIT... ik vind met zo'n naam dat je die titel dus nooit kunt krijgen), maar wel een man die zijn platenspeler de deur uitdeed (waarschijnlijk ivm nieuwe en betere) en daarbij een heleboel plaatjes en singles.

uren zaten mijn broers en ik aan de eettafel. mijn vader had ons laten zien hoe zo'n ding nou eigenlijk werkt. mijn moeder had haar collectie "dit vindt je moeder leuk" van zolder gehaald en hele avonden gingen er voorbij met de zwarte schijven die voor onze ogen ronddraaiden. de 'muziek' varieerde van Berdien Stemberg en Nana Mouskouri (mijn moeders keuze uiteraard), naar oude motown singles van the Jackson 5 (ik moet toegeven dat dit mijn keuze was), naar Simon & Garfunkle (een van mijn broers, al weet ik niet zeker of het wel S&G was of iets anders vreselijks), naar the Shadows (de enige plaat die mijn vader bijdroeg aan onze muzikale opvoeding) en vervolgens naar de Avonturen van Foefer. De favoriete plaat met sprookjes en verhaaltjes, was de plaat van Foefer. gekocht bij de V&D. een blauwe hond die avonturen meemaakte. wat voor avonturen weet ik niet meer en waarom ik een aversie tegen honden heb gecreëerd is mij ook onduidelijk.

anyway. het plaatje wat ik écht geweldig vond was er een met een saai blauw labeltje. Chrysalis. De band heette Blondie, al dacht ik dat alleen de zangeres blondie heette en met een cassettebandje of iets dergelijks meezong. Het nummer heette "i'm gonna love you too" of "i'ma gonna love ya too". Want de blonde dame op het hoesje zong niet keurig in het engels, maar met een amerikaanse tongval. avond na avond kon ik dit plaatje opzetten en meezingen en rondspringen. wat ik ervan maakte weet ik natuurlijk niet meer, maar dat is dan weer de charme van engels meezingen zonder enig idee wat er gezongen werd. het was wel duidelijk wie mijn grote rolmodel zou zijn. na blondie bleef het bij mij nog even cool om blonde vrouwen tof te vinden (ik was ten slotte meer blondie dan deborah zelf, met mijn witte "spokie" kop) en was het Madonna. een rolmodel die snel van haar troon viel toen ik haar voor het eerst in JP Gaultier op tv zag met puntborsten. ewl! :)

anyway. mijn eerste single-tje staat tussen mijn vreselijk slechte platen en poppy punkrock aankopen die ik jaren later deed. op mijn tiende karaoke-de ik het nummer The Tide is High op de basisschool. ik denk dat ik pas op mijn 11de ontdekte dat blondie een Bánd was en niet alleen een zangeres.
ach nostalgie.

het kind in mijn buik

2008-06-12T15:12:00.002+01:00

vandaag weer een afspraakje met de verloskundige.

zo'n praktijk zit altijd vol enthousiaste 40+-ers die énórm blij zijn met hun dikke buik. van die tikkende biologische klokvrouwen die na het bereiken van hun doelen (een man vinden met een goede baan, een auto kopen en wellicht ook zelf nog ergens werken) zijn gestart met het kinderen opwekken. van die vrouwen die hun ovulatie-schema erbij pakken om te checken wanneer ze weer eens van bil moeten gaan met hun man-in-pak-met-volvo-station-van-de-zaak. natuurlijk doe ik deze vrouwen een beetje te kort. natuurlijk heb ik 'geluk' dat mijn zwangerschap zo makkelijk 'kwam'.. maar ik kan gewoon niet zo goed tegen het ultieme plannen van een kind. je leven een beetje op orde hebben voordat je aan zo'n "hele onderneming" begint snap ik wel. ik heb ook gewoon een baantje en een vriendje en een huisje waar het fijn vertoeven is... maar deze vrouwen maken lijstjes. wanneer ik dit-dat-zus en zo voor elkaar heb, dán gaan we 'aan de kinderen beginnen'. ik ben niet zo van de "je begint aan kinderen" ik ben meer van de "je krijgt kinderen als je gelukkig genoeg bent". waarmee ik alleen wil aangeven dat het ook niet zo normaal is dat het allemaal lukt.

behalve alle risico's die het meebrengt om op latere leeftijd zwanger te geraken, vind ik het ook nog eens laf. zo van, eerst alles op een rijtje en een heel saai normaal leven creëren en dán komt de kleine in een perfect wereldje terecht. een rijtjeshuis, een kat (die van slag raakt door dat dag en nacht gehuil en alle aandacht kwijt is), een goede baan... het kindje mag al die dingen niet missen. want dan komt het te kort.

ik heb geen auto. ik ben nog van plan ooit weer eens een deeltijd studie op te pakken en wat met mijn hersenen te gaan doen. mijn lief en ik overwegen het eerder om NOOIT te gaan trouwen, dan dat we nu opeens kriebels krijgen en ons onderdompelen in "hecht"-waanzin, we hebben niet eens een huisdier. wel twee planten en die zijn nog steeds niet dood. wat het bewijs is dat mijn lief een goede vader zal zijn. wij zijn niet opeens van het 'koetelekoet' en 'oh wat een lief puppie', wij kokhalsen nog steeds als mensen babytaal gaan praten tegen hun kind ipv met hun normale stem. (voorbeeld: "heb je bah? heb je bah dan? wat is dat nou weer? ik zal even een slabbertje pakken. ja! een slabbertje! ja! dat is leuk!") ondanks de zwangerschapshormonen die mijn lijf nu aanpakt en die gieren door mijn buik en hoofd is mijn hersenpan nog niet wee geworden. (overigens allerlei andere dingen wel hoor. zo kan ik niet meer te lang lopen omdat mijn bekken-banden dan zeer gaan doen... tsja).

en dát is wat me zo irriteert aan al die heftige moeder-moedertjes bij de verloskundige. dat irritante stemmetjes opzetten, dat vertederd kijken naar het kwijlende kind in de speelhoek, dat onderling elkaar een beetje glimlachend aan zitten staren. waar al die 40+vrouwen minimaal een kwartier nodig hebben bij de verloskundige, sta ik na 8 minuten alweer buiten omdat ik niet zo van het "domme vragen" stellen ben. omdat ik dingen opzoek. niet ongerust raak bij elke "rare beweging" die mijn buik maakt.
ik wéét dat het kind nu groot is en op een rottige plek ligt waardoor ik het benauwd krijg na twee keer de trap oplopen.

anyway. dat wou ik effe kwijt :)

ga morgen naar de ACU kejjelachen!
(ps. ik ben er niet, ik ben zwanger)

kwijt, voorbij, etc.

2008-05-30T11:38:00.002+01:00

allerlei berichten en gebeurtenissen die me aan 'vroegere tijden' doen denken bereiken mij de laatste tijd.
zo ga ik volgende week eten met twee havo-vriendinnetjes. heb ik yoga met het zusje van de oud-bassist van het eerste en enige bandje van mijn grote broer. overigens zat zij in de klas naast mijn andere broer en dus had ik een flashbackmoment naar die rare tijd. ouders net uit elkaar. heen en weer 'geslingerd' tussen huis en huis. het nieuwe huis kon niet als thuis voelen en het oude was het oude niet meer.
goed nieuws met betrekking tot het verleden is dat ik schijnbaar vorig jaar (???) kwijtschelding heb aangevraagd voor mijn studieschuld.. blijkbaar verdien ik dusdanig weinig geld dat de aardige lui van de ib groep een gedeelte van die schuld hebben kwijtgescholden. over een jaar ga ik parttime werken, dus nog minder verdienen. kijken hoeveel er dan nog overblijft...
misschien omdat ik zwanger ben, waarschijnlijk omdat ik zwanger ben, heb ik opeens ook behoefte aan oude fotoboeken doorbladeren (die liggen alleen allemaal in ouderlijk huis) en met vriendinnetjes van toen oude verhalen op te rakelen. één fotoboek blijft echter verborgen in dat ouderlijk huis en dat boek hoef ik voorlopig niet meer te zien. misschien stuur ik het aan mijn ex als huwelijkskado. kejjelache.

mijn buik zit in de weg als ik probeer te slapen. ik snap nu écht niets meer van die dikkere mannen die daar geen last van hebben. veters strikken is alleen nog maar te doen als ik daarbij zit. ik zou werkelijk waar te moe zijn voor wát dan ook met zo'n extra gewicht wat iedere dag meegezeult moet worden. de fiets zou ik ontwijken (want dat trapt zo onhandig, met zo'n buik in het midden) waardoor ik nóg dikker zou worden.

anyway. ik hoop dat dat gewicht en die buik een beetje verdwijnen wil na de bevalling. ik hoor natuurlijk allerlei horror-verhalen hierover.

ontruimd en opgeruimd

2008-05-29T12:09:00.003+01:00

daar sta je dan. moe van een dag werken. je akelig bewust van je dikke voeten en hoe deze niet meer zo lekker in je elegante hakjes passen. tussen je mede-forensen.

natuurlijk heb je je gehaast om nog net die trein van 17:03 te halen. de zwangerschapsyoga wacht en hoe eerder er gegeten wordt, hoe minder borrelende buiken je tijdens dit uurtje relaxen kunt verwachten.

terwijl ik in sneltrein tempo snelwandel richting spoor 7a valt het me op dat er wel érg veel blauw op de been is. voor mijn roltrap staat een man in uniform. een man met uiteraard een dikke buik en een grijze snor. hoe dit soort mannen de conditie-test ieder jaar weer doorkomen is mij een raadsel.
enfin.
de man met dikke snor en dito buik versperd de weg naar roltrap. andere reizigers keren zicht brutaal om en nemen de trap naar spoor 7 en 8. ik kijk naar de trap en bedenk me dat ik deze wel kan beklimmen maar dat mijn schoenen toch wel erg knellen. mijn benen zijn moe en die politiemeneer staat vast niet mensen tegen te houden omdat de roltrap verboden terrein is geworden.

ik zie mijn trein nog op het bord staan. het is 17:07.

dan wordt er omgeroepen "op last van de politie mogen spoor 1 tot en met 7 niet gebruikt worden. er zullen hier geen treinen vandaan vertrekken of aankomen". natuurlijk tot en met 7 en niet "tot".

ik blijf een beetje gedesoriënteerd door de hal lopen. het te bewandelen stuk is kleiner en ik kan vanaf 1 punt alle borden zien met de informatie over de vertrek-perrons. geen trein. mijn trein is ondertussen ook verdwenen van het scherm.

17:30 nog geen spoor van een trein en nog geen omroepbericht. het alarm gaat af. wat voor alarm is een beetje onduidelijk.
mensen kijken iets geïrriteerd ("wat is dat voor lawaai") en na 15 minuten wordt het centraal station dan toch écht ontruimd. Nog steeds geen omroepbericht, maar dit keer lopen er ns-mannen rond die ons naar buiten sturen. de politiemannen in het pand staan met hun handen in hun zakken en geven geen aanwijzingen.

uiteindelijk besluit ik dan maar een bus te pakken ivm het ontbreken van informatie (bommelding? brand? watskeburt?).

het blijkt een verdacht pakketje te zijn geweest. mijn lief las dit na vijf minuten al op nu.nl, wij op het station kregen hier geen informatie over. gelukkig was het vals alarm want ik denk dat we er allemaal anders aan hadden gegaan ivm de traagheid van de ns (ook vertraging met ontruimen blijkbaar) en de ongeïnteresseerdheid van de politiemannen en vrouwen op het station.

goedddd.

verder heeft mijn lief het best zwaar met zo'n zwanger mens dat maar op de bank hangt, puft, over haar voeten wrijft en naar haar buik staart. het kindje is nu zo sterk dat mijn buik af en toe bubbelt en bobbelt omdat zij zich omdraait, of schopt, of pogo-d of slaat. erg bijzonder allemaal.

verderrrr. ik ben best tevree. heel erg moe. maar best tevree. nog een paaaar weken en dan verlof. hoera!

25 weken. het wondertje.

2008-05-15T11:54:00.002+01:00

de baby herkent vanaf nu ongeveer onze stemmen en kan daar op reageren. waarschijnlijk betekent dit dan mijn lief nóg vaker dan normaal tegen mijn buik gaat praten (of af en toe "HALLO!" roept tegen de baby wanneer ik op de bank zit).

ik draag tegenwoordig geen goed uitgekozen outfits meer. mijn grootste zorg is "past dit" en "knelt dit niet?" vooral schoenen en broeken zijn aan mijn nieuwe omvang aangepast. de stiletto's staan de kast, de minirokjes blijven aan hun hangertjes hangen.
nee, moeder Car is alleen nog te bewonderen in oerdegelijke outfits.
BAH!

gelukkig is het bijna vrijdag, want de stresskip op mijn werk is dan vrij... en als zij vrij is heb ik ook een rustig dagje zonder irritaties.

gelukkig ga ik over een tijdje op verlof en denk ik dat zij de tussenperiode niet zal overleven. :)

positief.

the tommies/ versneld

2008-05-14T10:08:00.001+01:00

we hebben dus nog één showtje voor de boeg.

eerst vrijdag: SUICIDAL BIRDS in swaf. onze grote vriendinnen en misschien stiekem wel onze voorbeelden. deze chicks zijn echt stoer!

VRIJDAG 23 MEI LAATSTE TOMMIES SHOW!!! OOOOH!!!
maar daarover later meer info.

ientjes pogo-top-vijf

2008-05-08T15:14:00.002+01:00

Ientje is er vroeg bij. Enthousiast schopt ze in het rond in mijn buik om duidelijk aan te geven dat ze er is. Alvast de vuistjes te oefenen voor later. Zich nog een paar keer om te draaien voordat ze verder slaapt etc.

Ientje heeft ook haar eigen pogo top vijf. Bij de eerste echo bleek onze Ien al een écht adhd-er. Ze bungeejumpte aan haar navelstreng van links naar rechts door de baarmoeder. Volgens mij riep ze er ook heel hard "Wehiiiiiiii" bij, maar dat kun je dus nog niet horen.

Ze is nu echter wat groter en dus merkt moeders óók wat de muzikale voorkeur van Ientje is.
Hier haar IK GA HARD SCHOPPEN!!! pogo top vijf.

5: de tingeltangel-new-age-twetterende-vogeltjes cd die tijdens de yoga les wordt gedraaid. (zodra het eerste vogeltje in de microfoon kwettert en fluit begint Ientje in haar eentje een heuze moshpit daarbinnen).
4: de cd Clean van de band Caesar. Omdat ik niet naar het afscheidsconcert kon van deze favoriete jeugdherinnering band heb ik de cd weer eens uit de kast getrokken. Ien houdt ervan om tijdens de stukjes waar Marit net iets harder drumt, nét iets harder te stompen.
3: treingeluiden. Hoe kalmerend een treinreisje voor de een kan zijn, hoe opfokkend het voor de ander blijkbaar is. Ien is al een ware forens. Sjagrijnig wanneer de trein stilstaat vóór het perron in plaats van óp het perron. ze knort en gromt wanneer de trein haar omgeving doet schudden (in verband met het slechte spoor tussen Hrn en Amdam). ze bijt naar medepassagiers die te veel ruimte innemen.
2: kantoor geroezemoes. vooral wanneer moeders rustig een drankje drinkt en wat evaluaties doorneemt, begint Ientje zich dusdanig te vervelen dat ze een rebelse bui krijgt.
1: sinds gisteravond op nummer 1 binnengekomen: The Angry Samoans!!!
Gewapend beton kon haar niets schelen. Nee toen de geluidsman de knop "volume" had ontdekt aan het begin van de set van het hoofdprogramma, tóen pas raakte het kleine meisje in paniek. Wát is dít?!! dit is punkrock ien. hopelijk uit genoegen schopt ze haar moeder een en weer. de buik bolt er af en toe van. Na drie nummers begint ze zich nog meer op te winden en moet ma de zaal verlaten, om de rest van het (schijnbaar) geniale rommelige concert te missen.

Óf het kind heeft een hékel aan punkrock óf het kind wordt er helemaal enthousiast van.

we hopen op het laatste.
2:

Carr, met de fijne botstructuur

2008-05-06T13:22:00.002+01:00

Vandaag leerde ik weer een nieuw feitje over mezelf.

Ik heb een fijne bot-structuur. Dit kan me op latere leeftijd problemen opleveren. Bedankt Oma. Bedankt voor die erfelijk overgedragen botten :)

Zo'n stoelmassage levert nieuwe inzichten op over je eigen lichaam.

voeten

2008-04-25T08:18:00.004+01:00

sta je onder de douche, kijk je omlaag...
zie ik mijn voeten niet meer!

wat een buik blokkeert mijn uitzicht!

een ervaring die werkelijk shocking was!

ik snap niet dat bierbuikdragende mannen hiermee kunnen leven!
dan zie je alleen je buik! je dikke dikke buik! en verder niets!

rottende boot & schreeuwende dronkaards

2008-04-22T15:09:00.002+01:00

waar the tommies komen, daar is het feest. zo lijkt het in ieder geval wanneer we aankomen op het tot nu toe vreemdste plekje om op te treden.
na vijf uur filerijden arriveren we in brussel. we rijden in één keer naar La Peniche Fulmar. een oude theaterboot, waar ooit goederen mee vervoerd werden. wij tommies hebben wat met boten, eerst de Stubnitz, nu dit. we krijgen een warm onthaal, de lucht die uit het beneden omhoog stijgt als wij het enge trappetje afwaggelen is een mix van Muf, Rot en Schraal bier. we houden even onze adem in. wat een nare combinatie van luchtjes als je zo net uit de frisse buitenlucht stapt.

we wankelen het trappetje af met onze gitaren en slaapspul. ons échte warm onthaal komt nog in de vorm van een aantal enthousiaste Belgen. we worden voorgesteld door Do, onze gastvrouw en de organisatrice van deze avond. de andere acts deze avond zijn een folky singersongwriter met een grote liefde voor cowboys en een experimentele doom achtige band bestaande uit een basgitariste en animal van the muppets-achtige drummer. gelukkig drie totaal verschillende bands, dus we zijn niet de band die er weer eens niet bij past.
wanneer we een drankje willen bestellen ontdekken we het ouderlijk paar achter de bar. waarschijnlijk zo rond de 80. de man schuifelt richting de bar om onze bestelling op te nemen. dit kan niet in het Nederlands, dus de eerste Franse woorden worden uitgesproken. "une bière, une coca et une whisky". er verschijnt een fles bocht uit de kast die voor whisky moet doorgaan. deze kunnen we niet met onze bonnetjes betalen aangezien hij 'trés chér' is en na deze ene stapt Ra toch liever over op de bier. bocht waarvoor we betaald hebben. ai! (whisky-cola whisky... alleen goed om te mengen).
De singersongwriter begint. voor ieder liedje legt ze even uit waar het over zal gaan. voornamelijk liefde. mislukte liefde. cowboys. en magic faeries. maar allemaal lieve aardige liedjes en door het charmante accent met uitleg voor elk nummer luisteren we stilletjes naar de liedjes. gitaar en stem, soms heb je niet meer nodig... maar mon dieu wat ben ik blij dat wij meer gebruiken. toch best wel alleen-ich zo in je eentje liedjes over jezelf zingen. alleen-ich en eng!
de tweede band zet snel de spullen klaar. al snel blijkt deze band niet baby-friendly. ik verschuil me dus achterin de boot om de luide bastonen te ontwijken. bij mede-tommies Ra ploppen de oren om de paar noten en sommige bastonen zijn zo laag dat het lijkt alsof de raampjes van de oude boot ervan gaan rammelen. ik ga na een nummer naar boven om mijn buik met inhoud te ontzien en geniet van de maanschijn die terugkaatst van het water. overigens het weinige water van brussel, want naast deze kade hebben we geen water meer kunnen ontdekken.
wanneer wij enthousiast beginnen met onze spulletjes opbouwen (comme des professionals) valt opeens het licht uit. en niet alleen het licht. alle electriciteit is weg en wij zijn even bang dat we onze spulletjes weer kunnen inpakken. maar omdat we geen bericht krijgen dat dit het geval is gaan we vrolijk verder met het inprikken van gitaarkabels en in elkaar zetten van hi-hats, onder begeleiding van wat zaklampen van behulpzame bezoekers. na tien minuten is het licht weer aan, blijkt mijn versterker voor de avond stroom te hebben en doen we een line check á één minuut. "check check, ja ik hoor alles prima. merci!"
we kleden ons om achter het gordijn tussen de trappen aan de achterkant van de boot. onze opkomst is glorieus. de jurkjes voelen weer eens compleet misplaatst. maar uiteindelijk zorgen ze voor een fijn moment van "even loslaten wie je bent en wat je aan het doen bent" bij ons tommies en al snel gaan we van nummer naar nummer alsof we niet vijf uur in een auto nootjes hebben zitten eten.
het gaat rap. Ra's snare begeeft het (het hendeltje werkt niet meer, waardoor we the tommies met een extra tommie worden)en ze baalt dusdanig over dit vervelende geluid dat ze een beetje van slag is. gelukkig beginnen we ondertussen routiniers te worden op het gebied van rare drumstellen die uit elkaar vallen en gek geluid waardoor Ra zich fier door de set heen mept. Tussen de nummers door roept iemand METALLICA, waarop ik antwoord met SLAYER en dit breekt het ijs bij de doom liefhebbers die hierna nog harder klappen. er wordt heel hard om een toegift geschreeuwd en omdat deze vraag zich blijft herhalen en steeds harder, besluiten we toch maar een toegift te doen. is die wissel van instrumenten toch nog ergens goed voor.

na de show praten we nog wat na met de locals, maar omdat er niet al te veel volk is besluiten we samen met Do en NIna snel te vertrekken richting slaaphuis. even opruimen, twee cd-s verkopen, een mega-compliment in ontvangst te nemen ( "you sound like megadeath") en nog één keer omkijken naar dit gekke bootje. waar zijn wij nou weer terecht gekomen deze avond?

in het mega mooie huis van Do nemen we nog een mango sapje en wat choco-koekjes, waarna we de tandjes poetsen en in bed duiken. ik heb de zolderverdieping voor mij alleen, denk twee seconden na over het leventje in mijn buik en mijn lief die op me wacht en kan dan de slaap niet meer bevechten en val in slaap.

de dag erna worden we beloond met een fijn ontbijt met muesli, melk en thee zo zwart dat laura denkt dat het koffie is. we zeggen vaarwel tegen NIna die nog gaat exposeren op de ladyfest in luik die dag. Do neemt ons mee naar een grote vlooienmarkt met prachtige vintagejurkjes (die ik allemaal op dit moment tóch niet pas) en daarna lopen we naar de grote markt en drinken we ergens koffie. onze wegen scheiden wanneer Do richting huis gaat om nog even haar spullen te pakken voor het ladyfest feestje waar ze moet spelen. we vinden het jammer dat we er niet bij kunnen zijn.
brussel is groot en mooi, en als je van winkelen houdt ook heel fijn. helaas is de enige winkel die ik binnenloop te warm waardoor ik met een wee gevoel in de buik naar buiten moet vluchten. van zoete geurtjes wordt ik misselijk.
daarna proberen we een museum te vinden, waardoor we een stuk lopen, geen museum vinden en uiteindelijk een bus terugnemen richting centrum. openbaar vervoer is érg duur met ritkaarten van 2 euro per ritje. achteraf had de dagkaart wel handig geweest... uiteraard.
we eten nog een patatje met mayo, die minder belgisch is dan verwacht en zoeken de metro richting Do's huis.
daar laten we wat kado'tjes achter voor de gastvrouw en laden we onze spullen in de auto. ik draai ons bumpertjebumpertje uit de parkeerplek en we zijn op weg naar optreden nummer 2.
de meeste tijd verdoen we in Brussel zelf, waar een bordje RING ontbreekt en onze routebeschrijving niet blijkt te kloppen. we vinden de ring uiteindelijk en zijn vanaf daar binnen een half uur bij de zaal in la louviere.

la taverne ligt op de place communale. wat een dorpsplein in la louviere is. dit plein bestaat voornamelijk uit parkeerplek. het dorp lijkt een soort arbeidersdorp, waar niemand echt iets te doen heeft. we worden verwelkomt door een aardige barman en krijgen meteen bier en thee. ook wordt er een hotelkamer voor ons geboekt.
overigens spreekt niemand hier nederlands, noch engels, waardoor we terugvallen op havo-frans-van-8-jaar-geleden. we redden ons wonderwel en hebben zelfs wat gesprekjes met de locale hangouderen. er wordt in la taverne door wat oudere mannen gekaart en dronken.

wanneer we ons eten (bestaande uit vlees op stokjes en brood) op hebben en terugkeren van de backstage ruimte, blijkt er al een aardige menigte in de zaal te zijn. tijdens de eerste band blijkt de helft van deze menigte al dronken (het is een uurtje of 10) en dat wordt in de loop van de avond steeds erger. we spelen gelukkig als tweede, waardoor de dronkenmans-kreten iets beperkt blijven... maar een band met drie meiden die punk spelen hebben ze hier duidelijk nog niet zo vaak meegemaakt. we voelen ons écht de internationale band van de avond en iedereen wil met ons praten. ook tijdens het optreden. ik maak grapjes in het frans. mensen schreeuwen en klappen. er staat een mannetje of 150 tegenover ons (al voelt dat als een klein clubje van 20, Ske heeft ze geteld en kwam op bovenstaand aantal uit). er wordt gesmeekt om een toegift. we doen hetzelfde als de avond ervoor, behalve dat we ook ons nieuwe nummer Club45 spelen (waarbij Ra stoer bas speelt en zingt en Ske drumt)doen we ook onze "klassieker" Angel. als we uiteindelijk boven geraken om af te koelen (na heel wat mensen te ontwijken die meteen met ons willen praten) worden we verwelkomt door een van de andere bandleden die heel hard een regel uit ons franse nummer zingt. ze zegt dat ze geen stem meer over heeft van het schreeuwen tussen onze nummers door. wat nou beschaafde belgen?

na wat uurtjes blijven hangen, ik voornamelijk backstage werkend aan mijn Frans en Ra en Ske als echte merchandise verkoopsters beneden met ons koffertje met cd-s, merkt de barman dat ik moe begin te worden. snel geeft hij het "we gaan"seintje waarop we onze spullen inladen en achter hem aan naar het hotel rijden. we worden geholpen bij het uitladen en de barman vertrekt weer snel om terug te gaan naar de bar. aardige gast die zich voornamelijk bekommerde om de gezondheid van mijn kindje en ra zoveel mogelijk bier gaf. :)

te luidruchtig in het hotel met elkaar, waardoor de overige gasten wraak namen door 's ochtend veel herrie te maken.
verlaten ons hotel (gelegen tussen een truckwash en de E19) om 11 uur en rijden in één keer naar huis. het is mooi geweest.

een echte aanrader overigens voor al die bands die ruzie met elkaar krijgen wanneer ze langer dan drie dagen elkaar zien. gewoon een mini tour naar belgië.
kenjelache!

woehoe, belgië here we come

2008-04-11T08:03:00.003+01:00

nog op de valreep. nu ik nog bij mijn gitaarsnaren kan:
the tommies en Belgique!
eerst in brussel, dan iets meer Zuidelijk in La Louviere.
yeah!

grijze muren, moeie benen en babynamen

2008-03-31T12:56:00.003+01:00

Terwijl Inde of Ientje (we zijn natuurlijk druk op zoek naar leuke babynamen, maar da's nog niet zo makkelijk... keuze 1 is als het een meisje wordt en de achternaam van J krijgt, keuze 2 als ze mijn achternaam krijgt)zich nog koest houdt in mijn buik, is mijn lief druk in de weer geweest met DE kinderkamer.
dit gaat natuurlijk gepaard met de nodige "ooh wat mooi schatje" en de bijna huilbuien in de Kwantum omdat eigenlijk alle muurverg lelijk is. in ieder geval niets mooi genoeg voor ons eerste spruitje.

dus terwijl deze muffin zich in mijn oventje omkeerd, is haar/zijn moeder al druk vervanging aan het regelen voor The Recipe Book, haar precieze taakomschrijving alsmede handleidingen voor haar kantoor-vervangster aan het uitwerken, een baby-uitzet-lijst aan het maken, shows aan het afzeggen/uitstellen ivm geluidsoverlast-in-baarmoeder-beperking en naarstig op zoek naar een LEUKE broek waar ik tien kilo zwaarder in kan worden. Vooral dat laatste levert gespannen shop-momenten waarbij ik luid zuchtend van de ene positie-kleding-winkel naar de andere sjok op zoek naar die ene leuke broek die me geen 120 euro kost. het zwangere leven gaat niet over rozen.

overigens is het nu 17 weekjes going on 18. dat betekend dat ik écht zichtbaar dikker wordt (voor onbekenden lijkt het gewoon alsof ik een gezond figuur heb), dat de baby nu omstreeks de 18 á 20 centimeter is, binnenkort het beuken en trappen in de buik begint (wat eerst nog aan schijnt te voelen als bubbeltjes in je buik, maar na enige tijd als bulldozers in je buik), ik opeens makreel eet en veel fruit en midden op de dag blij ben met de uitvinding van magnetron-rijst met suiker/kaneel en boter.

genoeg ge-baby lijkt me. (hoewel: heeft u nog mooie naamsuggesties: mail ze mij dan toe of plaats ze hieronder)

mijn lief en ik vieren ons geluk saampjes door dit weekend naar Madrid te gaan. Daar een (middelmatige?) band te zien. De stad te bewonderen en veel voorraad eten mee te nemen tijdens wandeltochten. het zijn meer zíjn dan míjn leefstijl-tijden wat betreft eten (ik heb de hele dag door trek, mijn lief pas rond 8-en) en leven (men gaat door tot diep in de nacht en slaapt tussen de middag even een paar uurtjes bij). in Barcelona ervaarde we hier niet te veel ongemak van, maar Madrid schijnt toch iets anders te werken.

hoera! voor weekendjes weg!
volgende week dinsdag zit ik met de benen in de nek bij mijn eerst (zwangere vrouwen-)yogales! hoezee!

zo snel mogelijk. meerder betekenissen mogelijk

2008-03-10T14:46:00.002Z

wat 'zo snel mogelijk' nou inhoud verschilt per mens. zo ken ik helaas heel veel mensen die bij 'zo snel mogelijk' denken dat ik 'over vier uur' bedoel. sommige vertalen deze zin naar 'over een dag of twee'. laatst was er een band die dacht dat 'as soon as possible' betekende 'let us know in a week or two' en dan is er ook nog de categorie bij wie 'zo snel mogelijk' niets meer betekend dan 'mocht je er zin in hebben, anders niet. dan bel ik je later alsnog zelf wel even om te checken'.

vooral de laatste categorie is enorm irritant, maar wie weet raak je uiteindelijk wel van die categorie af door (harde) consequenties aan deze houding te verbinden. bijvoorbeeld door gewoon te zeggen 'ik heb geen antwoord van je gekregen, dus het feestje gaat niet door'.

volgens mij kampt iedereen wel met dit probleem. waarom zo veel mensen dezelfde betekenis aan 'zo snel mogelijk' geven wanneer zij het zelf zeggen, maar een andere betekenis eraan knopen wanneer zij dit te horen krijgen is mij niet helemaal bekend.

ook irriteer ik me aan het eeuwige 'we moeten eens afspreken'-mensen die je dan nooit bellen om af te spreken.
grrrr.
gelukkig ben ik langzaamaan die mensen uit mijn leven aan het bannen. en ik mis ze niet :)

daarmee bedoel ik overigens NIET de mensen waarmee het nooit lukt om een afspraak te maken omdat we het ALLEBEI druk hebben. die wil ik wel heel graag zien (dus mijn partner in thee & koekjes zal ik écht nog wel binnenkort zien hoor.. haha).

zo. het is weer maandag.

poepende schilders en beroerde interview-technieken

2008-03-03T11:21:00.002Z

wat een enerverende periode.

waar manu en ik vrijdag een uitstekend interview hadden met slimme goed voorbereide meiden die dezelfde cursus 'doorvragen' hadden gehad als ik in mijn 'ik wil journaliste worden'-periode. aardig aardig. staat nog niet online, dus het kan natuurlijk nog fout gaan. hoewel we wel best goed verwoordde waar the recipe book nou overgaat (booken van bands die wíj leuk vinden, zonder daar zelf ook maar een euro aan over te houden en zonder verschil te maken tussen nerds en dramaqueens, mannen en vrouwen e.d., punkers en rockers, plus onze liefde voor eten...) kunnen er altijd nog woorden verdraait worden.

vrijdag avond stond ik in het niet-roken gedeelte van de Parkhof in Alkmaar te luisteren naar LINK en VICIOUS IRENE. niet gek niet gek, als ik het zelf mag zeggen. (wederom een avondje van the Recipe Book). met mijn lief de laatste trein, die heel erg vroeg gaat en gelukkig ook ging ondanks stormachtig weer.

zaterdag was redelijk ok. heb de nieuwe deka bewondert en ongeveer een uur of anderhalf besteed aan boodschappen doen. pannekoeken voor de chickies. daar had ik zelf namelijk al een tijdje zin an.
deze tommies kwamen niet zoals afgesproken tussen 5 en half 6, maar om half 5. dus mijn privé uurtje met J naar de tv kijken was verdwenen. vervolgens na de pannekoeken naar de radio. erg lokaal. erg slecht voorbereid. niet wij... tommies... wij hadden alle mogelijke vragen al besproken van tevoren. echter deze hadden we het beste op kunnen schrijven en aan de presentator kunnen overhandigen want: die wist geen vraag te stellen. 'overrompeld' zei hij wanneer de microfoon aanstond,'niet naar jullie geluisterd' en 'ik kan geen vragen bedenken' wanneer de microfoon uitstond. niet voorbereid dus en we waren ook niet door hém uitgenodigd om te komen. sullig en verspilling van een anders boeiendere zaterdagavond.

zondag stonden mijn moeder en ik als ware handelsvrouwen op de markt van Wognum. We verkochten voor DIK 125 euro (haha! met alleen maar oude boeken, troepjes etc.) onze meuk die anders in de container terecht zou komen (onverwacht kocht iemand zelfs mijn boek over de mystieke kracht van Pendelen! zesde zintuigdingen zijn hartstikke in these days).
de rest van de zondag lag ik met een heftige migraine op bed. zo'n hoofdpijn waarbij je het ligt uit moet doen en geen geluid dult. auw! helaas ook te veel hoofdpijn om iets te eten te maken... dus lag ook nog met een knorrend maagje in bed.

hopelijk wordt aankomend weekend beter. het begint met een oefensessie van les tommies. daarna. niets. en dan nog eens niets. en nog meer niets. heb zelfs de gratis naar pps kans laten schieten voor dit niets aankomend weekend.

helaas komt er vaak weer 'iets' tussen.

overigens zijn er schilders in ons kantoorpandje wat niet alleen de vieze lucht van verf opleverd.

forensisch naturlich

2008-02-08T11:24:00.000Z

af en toe heb ik een hekel aan mezelf iedere dag die trein in sleuren. voornamelijk wanneer er dertig man tegelijkertijd als eerste door de deuren van de trein naar binnen wil stormen. ik daar tussen sta met een warme chocolademelk in mijn hand. natuurlijk is duwen en trekken volkomen geoorloofd in deze Strijd Om de Stoel. net aan kan ik dan mijn drankje (et dus mijn handen, warme choco doet best pijn als het over je heen valt) redden. ik vlij mijzelf meteen neer op de eerste beste traptree die ik tegenkom. soms resulteert dat in kauwgom op mijn favoriete jurkje (grr!) maar je hoort bij niet klagen over reizen in spits-tijd. zelfs vertragingen, onbeschofte conducteurs en zuchtende medepassagiers neem ik voor lief.

het is namelijk een keuze. dat reizen elke dag. ik kan heel eenvoudig een baantje vinden in het stadje waar ik woon. en de meeste mensen kunnen dat. oke, oke, sommige droombanen kom je misschien écht alleen in amsterdam tegen.. maar als dat reizen zo vreselijk is, dan settle je toch voor een 'mindere' baan met minder gezeik?

al die lange gezichten 's ochtends, da's toch helemaal nergens voor nodig.

vanochtend waarschuwde een vrouw in de tram me voor een vieze zitting. ik was zo verbaasd over deze ongevraagde, oprechte, aardig bedoelde opmerking dat het me sneed. want sinds wanneer is aardig doen bijzonder geworden???

en hierbij de poster voor dat verjaarsfeest

2008-02-07T12:51:00.000Z

feestjes. feestjes!

2008-02-07T12:48:00.000Z

Voor een diy-booker is er nooit een maand rustig. Zo hebben Manu en ik de volgende gezellige avonden klaarstaan voor iedereen die houdt van feestjes, muziekjes, drankje bij, gezelligheid.

Overigens wil ik even vermelden dat op 24 februari Barbara Stok jarig is. En nou wil het toeval dat zij dan met haar superband DE STRAALJAGERS (uit Grun, dus aardige mensen) spelen in de superkroeg SWAF! de aanvangstijd weet ik nog niet zo goed, maar zullen we weer eens muziek doen vóór 10 uur 's avonds op een zondag???

lof of lijf

2008-01-28T07:56:00.000Z

mijn lof of mij lief en ik zijn op 9 feb een jaartje bij elkaar. een jaartje dat heel snel gelopen is. met piekjes en dalletjes. vooral piekjes. en de dalletjes, ach wat kan ik zeggen... ik ben nogal een heet-hoofd en hij is nogal een koppige aap. daarom passen we goed bij elkaar ;)

als eerste échte date gingen we samen naar lärm in de occii en daarna naar green hornet in de nieuwe anita. en als eerste kado kreeg ik van hem een lp. en niet zomaar een lp, nee eentje met een man in een onderbroek erop. een man met overal bloed. inclusief plas bloed op de grond. ik weet dat ik heeeeel blij werd van deze plaat. hem misschien wel veertig keer in die week dat ik hem kreeg draaide. een lp. van vinyl. de eerste keer dat ik bij hem thuis was ging hij koken en had hij zelfs tofu gehaald, voor het geval ik geen vlees at.
ik denk dat ik best wel bof met deze jôhje.

overigens is die Blood Visions plaat van Jay Reatard nu dus een vreemd soort romantisch aandenken geworden. Een krappe 25 minuten (ok, misschien iets langer) met liedjes vol bloed, dood, gitaren en meer bloed, waarbij ik zwijmelend terugdenk aan de eerste paar weken met J.

Nog bedankt hè, Vonne en Jaap... zonder dat feessie was het er misschien nooit van gekomen :)

zware spullen doos

2008-01-24T14:38:00.000Z

erg leuke site over onrechtmatig spatiegebruik. of spatie gebruik. ;)

http://www.spatiegebruik.nl/index.php

liters

2008-01-13T12:23:00.000Z

liters snot in slechts enkele dagen verloren.

vrijdag na een geslaagd feestje in de winston (we hadden genoeg bezoekers om de bands leuk te kunnen betalen!!) een drankje na in café swaf. rond half 3 kreeg ik het heel koud. daarna heel warm en om half 4 stond ik over te geven in de wcpot bij mijn lief thuis. lekker eind van een leuke avond (not).

heb de hele zaterdag (op 4 uurtjes na) geslapen) en snotter me nu ook nog gek. er moeten echter toch boodschappen gedaan worden. dus ik moet ook nog eens naar de deen in medemblik. niet echt lekker, zo snotterend achter het stuur... zucht.
maar ja. anders begint de week zonder eten.

verder gaat ie wel goed hoor.. ik kijk alleen een beetje tegen volgende week op. als ik nog zo snotter als vandaag dan moet ik misschien maar eens niet naar mijn werk gaan... maar ja, dan valt het eerste ziekteverzuim zo vroeg in het jaar.

begin het jaar met een dansje

2008-01-04T07:40:00.000Z

7 uur naar bed op oud&nieuw, de dag erna de kroeg in en om 12-en naar bed, terwijl je wekker om 6 uur gaat. mijn nieuwe jaar begon met een week waarin ik met de zwarte theezakken onder mijn ogen op kantoor probeer wakker te blijven.

dan is er vanavond een aardige bijeenkomst van mijn broers, vader+vriendin en mijn lief en ik waarbij we oerhollands gaan wokken. oerhollands want het wok-principe is: hoeveel je ook eet je betaalt maar 1 vastgestelde prijs. de drank zal wel duur zijn.

morgen is er een nog aardigere bijeenkomst:

MANIFESTO (nota bene) in Hoorn heeft het genoegen u the riplets, am square en pony pack te tonen.
vooral voor am square de oogjes open houden, want deze band is een soort tommies-met-zn-vieren. en nog aardig ook! de andere twee bands zijn ook erg leuk, maar dat hoef ik niet uit te leggen. en hoewel we anti vrouwen-als-lokmiddel zijn.... enough said.

ik serveer gratis mini loempia's (vegetarisch op verzoek van AB.) die ik nog even moet kopen. met hete en zoete saus natuurlijk.

begin 2008 goed

2007-12-28T10:16:00.000Z

007 was voor mij het jaar van:
de lof of mij lijf ontdekken in iemand die ik al jaren een beetje ken.
met the tommies een cd opnemen met de beroemde sack-o-nielsch.
het verlies van een drummende vriendin en daarmee het eind vd beste meidenelectropunkband van nederland.
een heel erg grote notarisrekening.
25 worden.
verhuizen, terug naar de roots.
het opzetten van een eigen boekingsburro'tje, samen met Manuela.
gouden jurkjes.
twijfel over werk, toekomst, etc.
maar ook wel tevredenheid met alles wat ik heb.

hopelijk was jouw 007 net zo goed en wordt jouw 2008 ook nog beter!

met oud & nieuw zit ik bij J&I te trivianten/WII-en/eten-drinken. gezellie!

theepotverfen

2007-12-23T19:26:00.001Z

als je er geen kan vinden met stippen: dan moet je er maar stippen opmaken.

jaaaaaaaaa!!!

2007-12-21T19:27:00.000Z

..na een vermoeiende week heb ik nu vakantie!

ipv me te tering werken achter pc, ga ik nu familie-bijeenkomst na familie-bijeenkomst af.

gelukkig sluit ik het jaar af met triviant, een chocolade fontein en vlak voor het einde van het jaar een fijn weekendje naar Grun met mijn lief. toevallig is er dan in een van mijn favoriete groninger cafées een jc (cash) avondje. dat kan natuurlijk leuk zijn.

dan hebben ze nog het groninger museum, leuke straatjes, lekker eten, platenzaken. ik denk dat het wel leuk wordt!

the tommies go internationaal. we zijn gevraagd voor een mini ladyfest in Brussel op 18 april 2008. yeah! we proberen uiteraard om die dag heen nog wat andere plaatsen aan te doen.

internationale roem wacht, laat ik mijn baan opzeggen. :)

liefde enzo

2007-12-19T07:48:00.000Z

elke ochtend staan ze voor mijn raam. de man met de grijze snor en de vrouw met het donkere haar. ze kletsen. hij aait haar over de schouder. hij kijkt ernstig, dan lachen ze weer, iedere ochtend.
en dan na vijf minuten gaat zij rechtdoor en hij naar links.

ik verbaas me iedere ochtend over dit tafereel. hun eigen ochtendritueeltje, zo voor mijn ogen zich afspelend.

ik ben jaloers maar natuurlijk ook blij dat zoiets blijkbaar kán.

2007-12-18T07:16:00.001Z

almere yeah baby uh!

2007-12-07T12:41:00.000Z

vanavond speelt mijn kleine trio in de wereldstad Almere. not just any place in almere maar ALMERE HAVEN. dit dorpje, genaamd Almere, heeft in 20 jaar tijd 8 stadskernen en bijbehorende stations uit de grond gestampt. een thuis voor duizenden forensengezinnen.
ja. je zou er maar wonen.

maar vanavond hou ik van almere. hou ik van almeerdernaars (uh?) en praat ik over leuke dingen met de geboren-getogen-locals. almere

ik ben er nog nooit geweest. maar er gaat een bus vanaf ongeveer het huis van m (oost amsterdam je weet) naar centrum almere haven. (ja je hebt almere centrum centrum en almere haven centrum). fantaaastisch. ik ben erg benieuwd! zijn er daar leuke mensen, aardige vriendelijke lui? en treinen terug naar amsterdam na ons optreden?

we spelen op een gehuurd drumstel en komen met een gehuurde auto. veel zullen we dus niet aan deze ervaring overhouden. behalve natuurlijk de herinnering aan almere.

dinsdag hadden m en ik een niet zo best bezochte avond, uiteindelijk was het wel intiem en de bands supersuperaardig. we hebben nieuwe vrienden gemaakt en uitnodigingen voor eet-partijen en bandjes kijken in de US of A. de jongens van het hoofdprogramma maakten mooie simpele luisterliedjes wat op een dinsdagavond natuurlijk achteraf minder goed valt. dinsdagavond valt over het algemeen nooit goed, want wíe gaat er nou om dinsdagavond naar een band kijken? misschien herzien we dus onze avondindelingen...

overigens zijn er veel spannende ontwikkelingen in de lucht. we doen t lekker zou ik zeggen. we zijn natuurlijk ook nieuw, meisjes, exciting, en hebben leuke goede ideeën.

14 december de volgende The Recipe Book avond: een benefiet voor BAr&Boos. leuke tent in Leiden. Ze hebben veeeel centjes nodig en wij helpen. ik ben er vroeg samen met mijn lief om een en ander te doen. dan om 12 uur verjaar ik.

dit weekend Speedfest (guestlistbaby) en de kift (noggeenguestlistbaby). het weekend erop dus Bar&Boos, Ellen ten Damme én mijn verjaardag.

KEK!!

boer er ligt een kip in het

2007-11-16T14:58:00.000Z

meisjes maken andere muziek dan jongens. meisjes denken in andere ritmes. of juist zonder ritme. vrijdag noemde een bevriend musicus mijn timing "peculiar". niet vreemd, dat het vreemd klinkt. luister maar naar de vrouwenpunkbands uit het verleden. ik noem een thee headcoatees, een slits, en uhm... kleenex. bijvoorbeeld. ook luistert onze 'sound' nauw met early spice girls en the clash. een cocktail van enkele van deze voorgenoemde bands zou ik zo zeggen.
waar the spice girls een spijkerhard promotieteam hadden, moeten wij het doen met onszelf. vandaar nog geen verder onthutsend succes.

anyway. meisjes maken andere muziek dan jongens. meisjes in bands met jongens raken dit unieke gevoel voor 'fuck technique, ik ken drie akkoorden and i'm not afraid to use them' snel kwijt. mijn advies: geen band met mannen, voor de op de toekomst voorbereide meid. (hoewel een echte stoere band met mannen met gescheurde broeken die níet aan optreed-outfits doen me wel héél leuk lijkt om bij te horen).

ons liedje 'electrique' is een voorbeeld van onze 'niet-kloppen'd heid.

een ander voorbeeld is toen ik luidkeels het boer er ligt een kip int water verpestte door hardop de t te vervangen met HET. waardoor het hele loopje niet meer klopt. bij mijn versie krijg je "boer er ligt een kip in het, water boer er ligt een kip in het, water" ipv "boer er ligt een kip int water"...

zomaar wat overwegingen op de vrijdagmiddag vlak voor mijn drie uurtjes rammelen met mijn mede-tommies

feestjes en fluisteren

2007-11-10T17:09:00.000Z

het begon al aan het begin van de week. zere keel. zere oren. pijn bij het doorslikken van mijn slokjes thee. het zat er aan te komen.

toch liet ik mij niet uit het veld slaan en ging vrijdag gewoon oefenen. met weinig stem over. daarna rende ik naar de trein om op tijd te zijn bij de bar en boos in leiden. gezellig! want een recipe book feestje met goede bands en goede sfeer. en goedkope cocktails, die ik links liet liggen.
ik had een gezellige avond maar mijn stem werd minder en minder.

tot er weinig overwas behalve een schattig gegiechel.

vandaag was het nog erger. ik werd wakker en was stil. er kwam geen geluid uit. nu kan ik op fluistertoon mijn woordje kwijt en neem ik isla moos en trachitol. wie weet helpt het. in ieder geval heb ik meer geluid dan eerst.

na het succes van gisteravond maken manu en ik ons al op voor onze volgende feestje.
hartstikke leuk, gewoon komen zou ik zeggen.

waar is mijn grote gucci zonnebril??

2007-11-05T13:29:00.000Z

in een minirok en met hoog gehakte laarzen stond ik in de prut van het hollandia-veld.
ik ben wel eens slechter gekleed. natuurlijk is de combinatie prut met hakken geen goede, zo veroorzaakte ik vele putjes in het veld, maar dat wist ik van te voren.
de 'dressed to kill' had een reden. een simpele reden.

vrijdagavond stonden mijn lief en ik in het wapen van w. een klein boerendorp, waar ik tot voor kort nooit was geweest. ik begin opeens mijn geboortestreek te kennen, in w zag ik bijvoorbeeld twee weken terug nog mijn liefs band de geweldige zakken vol zorgen. erg leuk ja. boeren van in de 40 waarderen vaak punk... het was zo'n ding in die tijd om in spierdijk te wonen en een punkbandje te starten. vervlogen tijden ja.

anyway. ik kwam natuurlijk in het pitoreske W op dat feestje een bekende tegen uit Nijmegen. deze man is dan ook nog eens mijn 'aangetrouwde oom' en blijkbaar vroeger studiekameraad van de feestvierder, de zwager van j. allemaal toevalligheid en weer zo'n 'wat fijn in westfriesland'-moment.

het feestje was natuurlijk ook leuk. want zelfs een slechte nederlandse zanger passeerde de revue. en veel bier. heel veel bier. en snel achter elkaar. en dan ook nog allerlei hapjes. goed geregeld dus in w. als ik ooit (weer)ga trouwen.... (dat kan ik heel erg makkelijk zeggen, gebeurd namelijk toch niet).

drie uur thuis. half 4 in mijn mandje. dag erna weer feest. mijn pa jarig en dus savonds daarheen. daarna met broer E de kroeg in. t werd weer eens tijd voor samen domme danspasjes op rammstein en beat it van michael jackson meezingen. ook al te lang niet gelachen om mensen en broer en ik voelden ons eventjes veel ouder geworden. schrik!!!
om half 4 had ik het wel 'had en besloot ik even langs j te gaan. slapen zou in het ouderlijk huis geschieden. werd ook wel weer eens tijd.
aangekomen bij j was daar b. of r. net hoe je hem wilt noemen. zoals eerder gemeld, hier in t kwartier om een kratje bier leeg te trekken (het werd er uiteindelijk maar 1). ik besloot ook een duit in t zakkie te doen door een dubbeldrank met te nemen. dit drankje smaakt eigenlijk gewoon naar dubbeldrank en daar word ik nostalgisch van. dus ... nog maar een dubbeldrank. en nog een (of twee?). het 'met' gedeelte viel hartstikke mee en dus liep ik niet wankel. zei ik geen stomme dingen. legde ik niet aan iedereen honderd keer uit waarom ik zo van ze hou. ging ik niet op dingen in. was ik niet emotioneel. ik lachte alleen iets harder om de grapjes van de twee mannen met 14 flesjes bier achter de kiezen. nou da's dus best aardig.

maar door het om half 6 richting bed gaan, voelde ik mij om 11 uur sochtends niet al te best. ik zette twee ferme koppen koffie voor de heren en nam een kopje choc terwijl ik de slaap uit de ogen probeerde te wrijven. dat lukte niet echt en dus was er maar een oplossing over:
een beetje mascara én een kort rokje. dat maskeerd dan misschien een beetje de wallen, het wrijven in de oogjes en de verwarde haarbos. :)
de tegenstanders waren echter niet onder de indruk en schopte onze brokkels met 9 0 van het veld. de derde helft vond ik ook zelfs slecht met vies bier (en dus ook vieze cola, dit is namelijk vaak een combinatie door vieze smaak van de eigenaar) voor 1,50 per mini-glaasje. mijn lief en ik besloten dus SAMEN naar huis te gaan. dit was vooraf al besloten en niet door mij. dus voor degene die denken dat er hier iemand onder de plak zit van me, da's niet helemaal waar. helaas zelfs helemaal niet waar... mijn lief weet niet eens wat 'plak' is.

ik ben moe. ik wil naar huis.

beyond the valley of the office clerks

2007-11-02T10:54:00.000Z

als kantoormeisje heb je soms drukke dagen en soms rustige dagen. over het algemeen is de vrijdag een rustige dag. zo heeft de helft van ons kantoor vrij op vrijdag, en heel veel 'klanten' zoeken zelf ook de rust op op vrijdag. een telefoontje aan ons kantoor betekend altijd een daaropvolgende actie voor de beller, en dus blijft het vrijdag altijd akelig stil. dat vind ik prima. dan heb ik één dag in de week om mijn evaluaties uit te werken. notules uit te werken (hierbij hevig op mijn duim zuigend, aangezien notuleren niet mijn sterkste punt is en een verslag van 4 regels niet als voorwaardig wordt gezien). én te kijken of er leuke optreed-plekken zijn waar ze the tommies nodig hebben. ook doe ik klusjes die op andere momenten niet te realiseren zijn. doe ik de terugbel-dingetjes. vul ik onze enveloppen en pakketdoosjes aan. tutteletut ik een beetje rond én draag ik een spijkerbroek.

nu is het voor iemand die altijd kon dragen wat ze wou (én het liefst juist oude afgetrapte spijkerbroeken) een ware opgave om iedere dag iets uit de kast te pikken dat niet van spijkerstof is. ik ben er in de afgelopen 3 jaar beter in geworden en al zou je niet beter weten zou je me in de trein zomaar kunnen verwarren met n echte tiepmiep.

kijk echter altijd naar de onderscheidende details. zo draagt een echte tiepmiep bijpassende tassen en nooit tassen met daarop de naam van een diy-punky-riotgrrl label (kill rockstars). ook geen tassen met plaatjes van vespa's.

ook dragen de meeste échte secretaresses geen sportschoenen of tijgerprint pumps. én ze combineren hun kleding altijd net iets anders. zo draag ik lomp grote wollen zwarte slobsokken om mijn koude knieën te beschermen die onder mijn jurkjes en rokjes uitsteken.

ik verscheen ooit vaak tijdens punkconcertjes in mijn mooiste jasje met duurste stilettohakjes. op kantoor mag ik niets en dus doe ik het daarbuiten net iets meer. jammer dat ik nu net een lief heb, waardoor ik me toch een beetje opdof als we ergens naar toe gaan. opdoffen is in de ogen van mijn lief niet "trek je beste tabbert an" maar eerder "spijkerbroek, tshirts, gympen". zo mis ik af en toe wel mijn opdof partijen. mijn mascara en moddermasker momenten. mijn is dit jurkje nog wel leuk voor deze tijd van het jaar gedachtes. etc.

als ik dan ergens naartoe ga zónder mijn lief voel ik toch de neiging mij eens uit te doffen. als vrouw wil je toch altijd nog ergens een bevestiging halen dat je nog steeds in trek bent. dat hebben mannen ook, alleen die uiten het anders.
anyway. misschien wordt vanavond dus weer eens een ouderwets opdof moment. want terwijl mijn jst thuis één a twee kratten bier leegtrekt met kameraad Bob, vlucht ik natuurlijk weg van dit tafereel en besteed ik een avond ergens anders.
wie weet amsterdam, twee feestjes twee uitnodigingen, wie weet hoorn, met een excelsior-bandje in manifesto... en die vind ik leuk en lief niet. die excelsior bandjes.
dus komt u mij vanavond tegen en draag ik zowaar oogschaduw, schrik niet ik ben niet op jacht naar nieuw mannenvleesch.. maar moet me een avondje meten met andere vrouwen.

vandaag heb ik er een...

2007-10-25T11:48:00.000+01:00

... een k-u-t-humeur.

grommend en snauwend loop ik door ons kantoorpand. af en toe boos kijkend. ik kan het aardig. dat boos kijken.

ik ga zo op de markt een turkse pizza halen. soulfood. o.i.d.

en later op de dag doe ik wat geshop in hoorn. hang ik misschien aan de bar van mijn oude stamcafé. en eet ik opgebakken boerenkool. mmm.
ook ga ik eindelijk die fucking tour plannen. ik word gek van alleen maar dromen en denken, tijd om te doen. we beginnen met 4 dagen duitsland. na onze stubnitz ervaring zijn we toch wel verknocht geraakt aan die leute (erg vriendelijk en het schijnt bij optredens dat ze ook nog klappen en enthousiast worden! en soms zelfs dansen en springen!). natuurlijk vraag ik me af, of dit alles wel haalbaar is, maar zodra de nieuwe foto's er zijn gaat er een tornado aan wij-willen-spelen-emails uit.

en dankzij nieuwe connecties in belgie en een heuze 'partner' in frankrijk hoeft de wereld niet lang meer te wachten.

Die tommies liebe dich!
Les tommies aime-toi!
the tommies zien u graag!

ein bischen punkrock

2007-10-23T07:30:00.000+01:00

een koude gure wind waait langs onze rood geworden oren. het pondje kabbelt richting het ndsm terrein en ik vraag me af waarom er zoveel mensen aan boord zijn. kwart over zes, zal de reden wel zijn.
we lopen richting de enorme boot. weten niet hoe we op het gevaarte moeten komen en worden door iemand op de boot naar de achterkant gestuurd. daar kunnen we aan boord.

aan boord worden we opgewacht door mannen die het stereotype zijn van schipper. handen vol olie. haar door de war. mannen mannen. die mijn korte rok inspecteren. ik begroet hen met een vrolijk hallo, waarop een van de mannen mij vraagt of we vanavond spielen met onze band. duits. heerlijk, hoe ik dat versta en toch altijd half nederlands terugpraat. "ja wir mussen spielen". mijn woorden komen er nog best vloeiend uit. dat het half duits-half nederlands is, doet er even niet toe. wanneer een van de mannen vraagt wat voor soort muziek we maken, denk ik even na "ich glaube. mmm. tsja. ein bischen punkrock?" de ene man krijgt een twinkeltje in zijn ogen. "punkrock?" "ja aber wir singen (ik maak het hints gebaar voor zingen) und uhm 'schreuwen' nicht". "das ist kein Deutsch..." "ah. schreien."zegt de man met de blauwe ogen en enkel bruine handen. de man met het totaal bruine gezicht (type; machinekamer) en het chaotische haar lacht. "ja schreien". vervolgens wijzen de heren mij vriendelijk de weg naar benedendeks waar het optreden gaat plaatsvinden. de temperatuur is niet te harden en ik voel me nogal dom dat ik een minirok heb uitgekozen voor dit weer. maar hoe kouder, hoe sneller ik kleine rokjes draag. beetje tegenstrijdig (en in de zomer lange mouwen).

overal zijn de vloeren scheef. ik bedenk me dat dronken worden op dit gevaarte gevaarlijk is en vast gekneusde enkels opleverd. ik voel me al een beetje wankelend lopen. zee-benen terwijl we in de haven liggen. beneden neemt niemand de moeite om de organisatie op zich te nemen. het is een anarchistische bedoeling. geen leiders. alles collectief. en nou ben ik erg voor de anti-autorität houding, als ik moet spelen wil ik echter iemand die me verteld wat te doen. het liefst een pokdalige jongen met afgetrapte schoenen. dat hoort namelijk zo (wanneer manu en ik bands ontvangen merken we ook dat ze toch snel dingen gaan vragen aan heren in het gezelschap die niets met de organisatie te maken hebben. heel vreemd). ik stel me aan iedereen voor in de hoop C te vinden die met mij contact heeft gehad per email.

geen c. we besluiten dan maar met onze foto's te beginnen. want daarom zijn we zo vroeg op die ellendig koude dag bij elkaar. de broer van L neemt honderden kiekjes. op de boot, naast de boot, voor de boot, skyline van amsterdam. dat soort dingen. en na een tijdje lukt onze "strike a pose" best aardig. we worden vreemd aangekeken door de bruine mannen en vrouwen on deck, maar zelfs dat weten we te negeren. uiteindelijk zit er vast een killer-shot bij, ook al kijk ik vaak onbedoeld boos of geirriteerd. (als ik niet lach zie ik er al snel bitter en boos uit... vreemd, die neutrale look). we dartelen nog een beetje rond. soundcheck van andere band duurt lang (terwijl zij niet eens zouden spelen die avond), we gaan op zoek naar iemand die ons kan vertellen waar het eten is. acht uur. eten gescoord in een klein zaaltje waar de hele bemanning in het duits zit te keuvelen en ons geen stoel aanbied. we eten onze niet zo geweldige maaltijd op, terwijl onze fanschare aankomt. half 9 nog steeds geen soundcheck. tweede band is echter wél snel klaar en voor 9 uur kunnen we dan eindelijk het podium op om te stemmen en te piepen. veel te piepen. de geluidsman geeft als oplossing voor mijn piepende versterker probleem, "you can turn your volume down in between songs".. ja bedankt. het geluid is abominabel slecht en we horen na veel gezeur eindelijk iets van elkaars instrumenten en een beetje zang.

tijdens de thirty minutes voor het optreden zit ik op een klein kantoortje een contract te tekenen. het meisje is uiterst vriendelijk en blijkt zelf ook in een band te spelen. "say if we want to uuz thiz for lets say a dvd about girlbandz. which would be a shit idea ofcourse. do you allow thisz?" uiteindelijk komt het er opneer dat ze opnames mogen maken van ons en er bijna alles mee mogen doen mits er toestemming wordt gevraagd. als wij het 'absoluut shiet" vinden, dan gebeurd er niets met de opnames.

dat gesprekje duurt uiteindelijk zo'n twintig minuten en ik heb net aan tijd genoeg om te stemmen, om te kleden en samen met mijn schwesters het 'podium' op te rennen. we beginnen en het loopt vanaf minuut 1 niet echt goed. het beetje geluid wat er was is verdwenen. ik hoor niets en niemand. en al helemaal mezelf niet. wat een vreselijke galmbak. het is natuurlijk een holle ijzeren bak, die in het water ligt. wat kun je verwachtten?

de zaal ligt onder het gat waar de vissers vroeger de vis doorheengooiden uit hun netten. het is een bizarre zaal. de foto's zullen het jullie beter kunnen laten zien.

in ieder geval ///
bizarre avond met wat kennisjes en gouden jurkjes rondhuppelend in de schuinlopende gangen.

maar vanavond::::

2007-10-22T10:21:00.000+01:00

liegen of zwijgen heeft geen zin want....

2007-10-21T13:01:00.000+01:00

skeletten vallen nou eenmaal ooit uit je kast...

ik ben zijn achternaam al kwijt. straks ben ik een heleboel centjes kwijt. en ooit ben ik zijn gezicht, mijn angst, mijn woede kwijt. nog heel eventjes. het is echt niet voor te stellen dat ik ooit van iemand heb gehouden, die misschien wel tegen iedere vrouw zei dat hij van haar hield. en dat ik erin trapte. waarom zou je zeggen dat je van iemand houdt als je het niet meent? als je iemand gewoon leuk vindt?

ach, de blaadjes vallen van de bomen. ik ben straks blutter dan een straatmuzikant. en de dagen worden donkerder.

maar uiteindelijk komt er weer een voorjaar, een zomer, mooie dagen en vooral rust. veel veel rust.

kartoffelnchips, das ist doch blöt?

2007-10-09T09:13:00.000+01:00

Ik heb een Duits liefdesliedje in mijn hoofd, welke ik heb gestolen van een compilatie cd-tje uit de "alsjeblieft neem mee, dit is troep"-bak van mijn liefs werk. Er zit een regeltje in over kartoffelnchips en wie bleut das ist. erg leuk. voor de rest is het een van de weinige duitse liedjes die ik wel oké vind. ik heb het niet zo op die schnauw-parteien.

anyway. vanavond maakt mijn lief herrie in een hokkie terwijl ik wijdbiens op de bank een zak chips zit leeg te vreten tijdens het kijken van mijn favoriete serie. wat altijd iets met politieonderzoek te maken heeft, en helaas geen baantjer is.., want ja dat keek ik ook graag met een zak chips en een glaassie fris.

afgelopen zondag zat ik thee te drinken terwijl mijn vriend op een voetbalveld ver weg werd mishandelt door een rotte zak die niet wil dat ik kinderen krijg, of in ieder geval... niet wil dat jst kinderen krijgt. nu heb ik dus spijt dat ik er niet bij was zondag om die lamme lul eens voor zn harses te meppen. ik ben ten slotte een voetbalvrouw. maar de thee was ondanks ontbrekende chocolade toch wel lekker. :)

volgende keer: c op rolschaatsen-avonturen?

the recipe book presents

2007-10-03T12:28:00.000+01:00

koeterdekoet!

2007-09-28T12:28:00.000+01:00

http://www.mijnwoordenboek.nl/gezegden/Westfries

westfriese gezegdes online.

verknipt en gefrituurde champignons

2007-09-28T07:39:00.000+01:00

kappers hebben altijd het beste met je voor. zeg jij "knip het maar tot mijn oren helemaal af" zeggen zij "nou, dat wordt een beetje een stijf kapsel hoor". uiteindelijk laat je de kapster haar gang aan en vertrek je met een hoofd dat niet meer jouw hoofd is. een kapsel dat nog erger KAKKER uitstraalt dan ooit tevoren. ik ga vandaag even bellen dat ze in het vervolg toch echt gewoon moet knippen hoe een klant het wil. het is ook veel te lang. ik heb allemaal HAAR in mijn nek. ewl! misschien dan voortaan toch maar de tondeuze ;) ik moest bijna huilen toen ik vanochtend in de spiegel keek. gelukkig heeft ze het te lang gelaten, zodat ik het altijd nog korter kan laten knippen. zoals ik het wou hebben zeg maar.

ik heb nog niet eens verteld over ons boekingsburo-succes. iemand anders doet dat uitgebreid op http://www.last.fm/user/Bertels/journal/2007/09/26/534649/ maar ik geef je natuurlijk de boekers-versie.

om half 6 kwamen Manu en ik aan bij het pand. de band was er al (vroeg!) en we konden meteen beginnen met het voorstel rondje. de kleine sub werd leeggehaald. de spullen van de band Cissy (waaronder een prachtig ludwig drumstel, een mooie sunn amp en een heel erg mooie GREEN amp) naar binnen gesjouwd. natuurlijk was yours truely niet te beroerd mee te sjouwen (waarna ik twee dagen lang spierpijn had, ik durfde natuurlijk niet te laten blijken dat die gitaartop toch echt focking te zwaar was). een seintje van ons organisators en de band begon netjes op te bouwen. wij zorgden ondertussen voor bier in de koelkast en renden even rond met de handen in het haar. miscommunicatie en bands betekent altijd stress voor booker. overigens niet voor ons. want ook wij aten om half 8 ons vegetarische maaltje (erg lekker). lachten om de situatie. lieten de band soundchecken om 8 uur, wat ze erg profess deden. we bemoeiden ons met niets (behalve een zanginstallatietje is er weinig om je mee te bemoeien) en het klonk goed. we zetten de plastic bekertjes klaar voor de champagne, die er door de bekertjes nog goedkoper uitzag (les voor volgende keer: details!) en trokken richting de eetruimte voor de aankondiging (band gaat beginnen! champagne is snel op!). om 9 uur begonnen we met geld innen en champagne uitdelen. een feestelijke opening en rond 10 uur was het kleine zaaltje tot het nokkie gevuld met mensen die ook nog eens beide bands goed vonden. cissy bestaat nog maar 9 maanden maar waren echt goed en nog zo heerlijk AARDIG en blij dat ze op tour waren. origami bestaat al veel langer en speelde maar 7 liedjes. wel 7 liedjes die het publiek erg leuk vonden.

de koelkasten waren leeg. we konden de band hun geld betalen. we konden onze trein betalen. en toen was het geld op :)

volgende keer: 16 oktober met GRATIS PATATJES! sleasy/greasy/salty-thema met prunella scales en black circus tarantula.

voetbalvrouwen

2007-09-24T14:28:00.000+01:00

het leven van een voetbalvrouw gaat niet over rozen. zag ik vorige week mijn liefs team de brokkels verliezen van een team met kneusjes (tssss 0-3?), deze week zag ik mijn liefs team de brokkels verliezen van een team met nog grotere en oudere kneusjes en nog wel thuis ook! toen ik aankwam lopen was het nog heerlijk 1-0. en ook in de tweede helft leek het oudere team toch echt wel best een kneuzen team. maar na tien minuten en drie wissels zakte de brokkels tot een bedenkelijk laag niveau waar ze niet meer uitkwamen. 1-3 verloren. mm. niet bepaald goed.

op het veld naast 'ons' ontstond een rel. rare jongens die voetballers. schelden tieren vloeken en uiteindelijk stompen en schoppen. mijn zoon gaat niet op voetbal óf onder begeleiding van een ruzie-sussende moeder.

de derde helft werd wel glorieus door de brokkels gewonnen en aangezien de kantine op een voor zondag toch best gristelijke tijd sluit, zaten mijn lief en ik vroeg genoeg weer op de bank met een bestelde pizza op schoot.

deze week wordt een drukke. morgen bijvoorbeeld de EERSTE RECIPE BOOK avond. mijn boekingsburo'tje wordt écht en dat vieren Manuela en ik door champagne te geven aan de bezoekers van onze eerste georganiseerde avond. twee bands (UK&AUSTR), eten, champagne. kan het beter?
onze tweede avond is overigens met lokale legendes The Prunella Scales en of de nieuwe bezetting ons doet terugverlangen naar het verleden of juist naar de toekomst, zullen we dan zien.

dan oefenen met tommies en langs op de stubnitz op woensdag (voor tommies do stubnitz afspraken maken).
donderdag spelen de jonges van platypuss in manifesto. wie weet ga ik heen. vrijdag is er een garage-fest, maar beperkte auto-ruimte doet mij waarschijnlijk eenzaam en alleen voor de tv hangen. zaterdag de keuze abba gold of feestje.

tot nu toe staat er voor volgende week niets. en dat wil ik graag zo houden...

ps.... ik wil ook een spaarvarken om klein geld in te verzamelen. en deze collectie dan uit tellen in de kroeg. :) ik heb overigens al een spaar-hond.

yeah baby yeah baby

2007-09-17T13:50:00.000+01:00

ik kan natuurlijk een fantastische post maken over mijn fantastische vakantie met de lof of my lijf. of over ons dagje in gent met goedkope biertjes en voor mij ijsthee in de zon. of over twee weken geen kantoor. of over onze geslaagde parkhof show (10 mensen in de zaal, die ook nog eens allemaal van het werk van mijn lief waren, de rest van het 'publiek' bleef aan de bar hangen). of over al het goede wat ons/mij te wachten staat. of over de drie nul die de beroerd voetballende brokkels om de oren kregen (hihi, ok... die anderen waren wel ietsjes beter.. maar de vorm zit er, ondanks mijn aanwezigheid langs de lijn, nog niet in).

maar in plaats daarvan wil ik even vertellen dat onze nieuwe kneipmiep best goed knijpt. mijn gezicht werd door het uitsparinkie van de massagestoel gedrukt. ellebogen werden in mijn rug gedrukt. vingerbotjes bewogen en schouders in elkaar geslagen. *ouch*. waar ik bij onze vorige knijpster nog weleens moeite had de ogen open te houden, geeft deze me geen kans om in te dutten.

heeeerlijk zo'n kantoorbaan ;)

morgen...

2007-09-14T07:32:00.000+01:00

...speelt mijn fantastische bandje THE TOMMIES met de erg charmante Babyshakes uit New York in Parkhof te Alkmaar.
3 euro entree. behalve als je een vrouw bent, of daar voor wilt doorgaan, dan is het gratis! en parkhof rules!

komt allen in grote getalen. the tommies dragen speciale outfitjes voor deze avond!

twee weekjes vliegen voorbij

2007-09-07T14:37:00.000+01:00

voordat er een 'echte' post komt over de vakantie (1 dagje Gent, 5 dagen Barcelona) komt er eerst een linkje.

De opnemer van het eerste echte tommies cd-tje heeft wat liedjes voor u allen online gezet.

check het op http://eetusmakelijk.blogspot.com/

die semi local legends, dat zijn wij dus.

verder heb ik een hele harde DEADLINE voor het drukken van recipe book (mijn boekingsburo'tje samen met vriendin Manuela) visitekaartjes met daarop data van onze aankomende shows. wel stoer om te melden. we hebben nu 5 shows geboekt staan. da's best aardig zou ik zo zeggen. ons streven is 2 per maand en op sept en okt gaat dat ook aardig lukken lijkt me zo.

misschien komt er nog een speciaal recipe book Carolien wordt 25 feestje in december. u bent bij deze alvast allemaal uitgenodigd.

laat me met rust.

2007-08-22T13:39:00.000+01:00

iedere vrouw kent het. ten minste bijna iedere vrouw.

er stroomt bloed uit je lichaam, je haar is 1 dag na de laatste wasbeurt alweer zo vet als een oliebol, je hebt net een paar dagen over-emotioneel zitten doen en je vriend begint je al irritant te vinden met je 'mood-swings'. je zit vol pukkels op de bekende menstruatie-plekken, je huid voelt vet, nogmaals er loopt bloed uit je lichaam. de zon doet zeer aan je kop en op je werk ligt een stapel 'on-opbeurende k-klussen' te wachten.

en als je dan met een grote zonnebril (tegen die prikkende zon) op richting de appie loopt voor je maandelijkse portie troost-food (in mijn geval werken dingen die zoutig zijn het beste, en zo zit ik op mijn werk aan de kaascroissants en zoute drop) bedenkt ook nog eens een domme bouwvakker dat het écht een mooie dag is en dat hij dit even met jou moet delen.
dit doet de heer met gleuf (de welbekende bouwvakkersspleet, tegenwoordig aan meisjes opgedrongen omdat de spijkerbroeken van "nu" niet tot de taille komen) door eerst hard naar je te fluiten en dan iets joligs te roepen.

gelukkig heb ik na vrijdag twee weken vakantie en met dit in het achterhoofdje, probeer ik zo neutraal mogelijk te kijken en hard door te lopen.

stay glued to your tv-set

2007-08-16T08:36:00.001+01:00

vanavond ga ik het bankhangen en niets doen verheffen tot een nieuwe kunstvorm.
wat ben ik brak.

en dan zijn er nog sociale verplichtingen morgen (Ari-Up in occii, cd-hoesjes vouwen bij Renske).

zaterdag even boenen en schrobben en bijkletsen.
zondag hopelijk nog het een en ander installeren in mijn kinderkamer in n-wood.

vakantie kan niet snel genoeg hier zijn!

harry gijsberts

2007-08-15T11:52:00.000+01:00

hier word ik nou vrolijk van op zo'n zonder-slaap-ingegane dag.
:)

swaf, we love you. goodnight!

2007-08-13T14:18:00.001+01:00

zo stonden we daar te sidderen van de zenuwen, achter het velours en donkerrode gordijn van het "podium" van swaf. "als jij nou begint dan doe ik de gordijnen open en vallen laura en ik in". de gouden maskertjes zorgden ervoor dat mijn zicht nog meer achteruit ging. Carolien zonder bril is als... nou ja vul iets moois in. erg blind. ik bukte na ieder nummer voorover om te kijken wat mij te wachten stond volgens de setlist.

het was niet zo'n daverend succes als de vorige keer. er stonden geen mensen zo dichtbij dat je hun mee-eters kunt tellen (gelukkig: dit zou slechts een enorme afleiding zijn). half blind probeerde ik af en toe mensen te herkennen of zien, maar dit ging me niet vlekkeloos af. de snaren kon ik gelukkig nog wel van elkaar onderscheiden. vertel het niet verder maar eigenlijk kan ik blind gitaarspelen.

we trilden als riet langs de sloot. mijn vingers plantte zich ín mijn akkoorden. af en toe na een enigszins goed afgerammeld nummer keken we elkaar tevreden aan en halverwege kon ik er ook wel wat meer om lachen. maar het falen van de week ervoor lag nog zo in ons geheugen dat dit onze re-match moest zijn. en dat was het. want the tommies rammelen zoals geen mannenband rammelen kan. the tommies rammelen met stijl.

voor de gelegenheid droegen we goud. en strikjes. en renske overhandigde trots de eerste (zwart hoesje, grote gouden strik) cd (genummerd en met persoonlijke boodschap!) aan onze opnemer Nielsch. "Bedankt voor het geduld en de oren" want dat moet je hebben als je twee dagen met ons in een schapenhokje zit. oren.

de rest van de avond zat ik tevree op een barstoel. het victorie-rondje had ik gedaan. de puf was eruit. mijn mede tommies vertrokken en ik luisterde naar de laatste harde tonen van "onze" sack-o-woes (goeie band man!).

vanochtend was de mobiele wekker genadeloos. mijn lief draaide zich nog even om. fietsend naar het station herinnerde ik mij de laatste opmerking van de avond die indruk op me maakte "de gitaar stond wat harder dan normaal, maar dat klonk heel niet slecht". het was dus toch best goed.

mosquito hier, mosquito daar

2007-08-07T07:29:00.000+01:00

de gehele muggen-populatie van nwood bevond zich gisternacht in mijn oude slaapkamertje. rond half 12 hoorde ik een zoom. "nee" dacht ik. vroeger werd ik in het muggenseizoen ook altijd nachten wakker gezoemd. iets later schrok ik helemaal. in het pikkedonker voelde ik iets zoemends wat richting mijn oor ging. (als ik niet te veel halucineerde nogal last van slaapdronkenschap) het muggebeest murmde zich naar binnen in mijn oor. het zal waarschijnlijk wel een grote verbeelding zijn geweest, maar ik heb toch een half uur aan mijn oor lopen trekken, met oor-staafjes lopen roeren etc om het beest eruit te vegen. uiteindelijk had ik een bloedend oor en kroop ik weer in bed.
na echter een klein kwartier de slaap niet te kunnen bevatten, toch op zoek naar de klamboo. gevonden. geinstalleerd. in slaap gevallen. af en toe wakker wordend van de steekjes in mijn voeten. uiteindelijk werd ik om 5 uur wakker door het gezoem om mijn hoofd. natuurlijk zat de mug ín de klamboo en had ik nog meer bulten. mijn bloed is het lekkerste, want ze moeten altijd mij hebben. als ik met vier havo-klassen ging kamperen werd ík altijd gestoken, de overige 99 mensen niet.

best heftig trouwens, dat om 6 uur je bed uit om half 7 op de fiets. ik redde het allemaal wel maar denk dat ik vanavond na het oefenen meteen instort. handig ook dat er op dat tijdstip nog geen bussen rijden (er was er geen 1 die om 7 uur aankwam op station hrn). dorpsleven: geen bussen voor 7 uur en na half 6, honderden muggen die nooit mensen zien en jouw bloed dus met volle teugen naar binnen laten glijden.

heeeeerlijk.

Vandaag is rood. De kleur van mijn schouders.

2007-08-06T12:29:00.000+01:00

Vrijdag besteedde ik mijn avond in het gezelschap van twee heren op een fout festival kijkend en luisterend naar foute bands. was gezellig. maar helaas ook twee uur rijden. terug schoot het rijden echter wel aardig op. met de pollo in versnelling 4 (hij heeft er niet meer) scheurend door de donkerte.
zaterdag besteedde ik mijn dag met fietsen naar huis en met de trein naar leiden. daar spelen, wat slecht ging. anderhalve band gezien en toen huphuphup met de trein weer naar hoorn. ik begin toch meer en meer overtuigd te raken van het nut van De Auto. zelfs de pollo zal ik niet meer vies aankijken, maar omarmen de volgende keer dat the tommies ergens moeten spelen. openbaar vervoer 's avonds naar hoorn betekend vieze nachtbussen of lallende ajacieden en vozende homo's in de trein (gay parade afgelopen zaterdag in amsterdam, vandaar).
gelukkig vond ik een klein plekje tussen deze twee.
zondag zijn mijn lief en ik op de fiets gestapt en naar Edam en terug gefietst. Onderweg zagen we ons droomhuis wat een droom zal blijven. Ook ontdekte we het goedkoopste terras van westfriesland. zwembad warder. 2,25 voor een flesje bier en een cola. niet gek. de winkel is bijna duurder.
de rest van de avond (we waren om half 8 thuis) besteedde ik uitgeput op de bank.
vandaag schiet mijn dag ook niet zo lekker op.